عبرتي است براي كسى كه در صدد عبرت گرفتن است ، وكمال گواهى به وجود آفريدگار حكيم آنهاست . وهر كسى كه در اجزاى بدن انسان دقت كند ، دلايلى از حكمت خداوندى را مشاهده مىكند كه انديشهء انسان مات ومبهوت ، وعقل حيران وسرگردان مىشود .
امام صادق ( ع ) آيهء مباركه :
يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُخَفِّفَ
« 9 » را قرائت فرمود ، آن گاه گفت : چگونه ناتوان وضعيف نباشد كه به وسيله يك پيه مىبيند ، وبا استخوانى مىشنود وتوسط گوشتى سخن مىگويد ؟ در چهار مورد امام ( ع ) رعايت سجع متوازى را نيز كرده است .
( 3004 ) 4 - امام ( ع ) فرمود :
إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى أَحَدٍ أَعَارَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ وَإِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُ سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ نَفْسِهِ ( 73351 - 73337 )
[ ترجمه ]
« هر گاه دنيا به كسى روآورد نيكيهاى ديگران را به أو عارية مىدهد وهرگاه از وى روى برگرداند نيكيهاى خودش را نيز از أو مىستاند » .
[ شرح ]
( 73351 - 73337 ) مقصود امام ( ع ) آن است كه هرگاه دنيا براي فرآهم آوردن وسايل خوشبختى دنيوي ، با جاه ومال بر گروهى روآور شود ، مردم به آنها توجّه پيدا مىكنند وبه خاطر علاقة ودلبستگى به دنيا ، با هر وسيلهء ممكن به ايشان نزديك مىشوند ، واينان در نظر مردم خوب جلوه مىكنند ، در نتيجة أوصاف خوبى را كه در ديگران است - هر چند كه در حقيقت آن طور نيستند - براي آنها به عارية مىگيرند ، به طورى كه نادان را به داشتن علم ، واسرافكار را به داشتن سخاوت ،
و
هامش
( 9 ) سورهء نساء ( 4 ) آية ( 28 ) يعنى : وانسان ضعيف آفريده شده است .