( 2071 ) 71 - از جمله نامههاى امام ( ع ) به عبد اللّه بن عباس .
أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّكَ لَسْتَ بِسَابِقٍ أَجَلَكَ - وَلَا مَرْزُوقٍ مَا لَيْسَ لَكَ - وَاعْلَمْ بِأَنَّ الدَّهْرَ يَوْمَانِ - يَوْمٌ لَكَ وَيَوْمٌ عَلَيْكَ - وَأَنَّ الدُّنْيَا دَارُ دُوَلٍ - فَمَا كَانَ مِنْهَا لَكَ أَتَاكَ عَلَى ضَعْفِكَ - وَمَا كَانَ مِنْهَا عَلَيْكَ لَمْ تَدْفَعْهُ بِقُوَّتِكَ ( 72625 - 72584 )
[ ترجمه ]
« امّا بعد ، تو پيش از فرا رسيدن اجل نمىميرى ، وآنچه روزى نشده ، به تو نمىرسد . وبدان كه روزگار دو روز است : يك روز به سود تو وروزى به زيان تو .
براستى كه دنيا خانهاى است كه دست به دست مىگردد ، پس آنچه از دنيا به سود تو باشد به تو مىرسد اگر چه ناتوان باشى ، واز آنچه به ضرر تو است هر چه نيرومند باشى نيز نمىتوانى جلوگيرى كنى . »
[ شرح ]
( 72589 - 72584 ) اين بخش از نامههاى امام ( ع ) موعظه است . ودر اين موعظه چند نكته را خاطرنشان ساخته است :
1 - پيش از فرا رسيدن اجل نمىميرد . چون اجل همان وقت معينى است كه خداوند مىداند زيدي در آن وقت مىميرد ، وامكان ندارد ، زيد ، پيش از آن بميرد ، زيرا لازمهء آن تبديل علم خداوند به جهل است وآن هم غير ممكن است .
( 72595 - 72590 ) 2 - آنچه را كه روزى أو نشده ، به أو نمىدهند : يعنى آنچه را كه خداوند مىداند