جمع آورى ثروت وكوتاهى أو نسبت به رعيت ودر نتيجة باعث تنگدستى وفقر مردم مىگردد ، وآن هم ويراني سرزمين واز بين رفتن عمران وآبادي كشور را در پى مىآورد .
( 68384 - 68214 ) دسته پنجم : منشيان است ، امام ( ع ) اوامرى به شرح زير در باره آنان صادر فرموده است :
أول آن كه بهترين فرد آنها را به كار بگمارد ، ومنظور از بهترين در اينجا كسى است كه با تقوا باشد وبه بهترين وجهي از عهدهء كار برآيد .
دوم اين كه نامهها واسرار حكومتى وتمام أمور سرنوشت ساز را به كسى بسپار كه جامع صفات پسنديده است ، وشما بارها با اين صفات پسنديده وأصول اخلاقى آشنا شدهايد . آن صفات عبارتند از آگاهى به روشهاى خيرانديشى وآشنايى با قرار دادن هر چيزى در جاى خود ، علاوة بر اينها پاكدامنى ، شجاعت ، عدالت ، با همهء صفات ديگرى كه زير پوشش اين چهار أصل اخلاقى قرار دارند . آن گاه امام ( ع ) براي اين كه مبادا بعضي فضايل اخلاقى روشن نباشد به توضيح وتفسير آنها پرداخته وپنج مورد از آنها را بيان كرده است :
1 - مقام أو را از راه بيرون نبرد ، واين فضيلتى است همراه با فضيلت سپاسگزارى وآن هم شعبهاى از پاكدامنى است . امام ( ع ) از اين كسى كه مقام أو را از راه بيرون كرده با جملهء : فيجرأ . . . ملاء ، بر حذر داشته است . واين جمله به منزلهء صغراى قياس مضمرى است كه كبراى مقدّر آن چنين است : وهر كس كه در حضور مردم با مخالفت تو اين چنين جسور باشد ، شايسته نمايندگى تو نيست .
2 - زيركى وهوشيارى در أموري كه بايد انجام دهد ، وبه كناية اين مطلب را با سخن خود : ممّن لا تقصر به الغفلة . . . منك ( كسى كه غفلت باعث كوتاهى در انجام وظيفهء محوّله نگردد ) بيان داشته است . زيركى ، خود ، فضيلتى است تحت عنوان حكمت ودانايى .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 279
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٢٧٩