به حداقلّ برساند تا به آنها چشم طمع نداشته باشد . احتمال دارد كلمهء : ما در جملهء : ما يزيل بدل از البذل ، ومفعول براي فعل محذوفى باشد كه كلمهء البذل بر آن دلالت دارد ، گويا فرموده باشد : چيزى را كه عذر وبهانهء أو را از بين ببرد ، به أو بدهد ، واحتمال مىرود كه مفعول براي يفسح باشد ، يعنى به قدرى از مال دنيا به أو دهد كه در رفاه زندگى كند . وممكن است در معناى مصدر يفسح باشد ، يعنى : به نوعي زندگى أو را گشايش بخشد كه عذر وبهانهاى نماند .
چهارم : أو را در نزد خود جايگاهى دهد ، كه ديگر نزديكان وى با وجود آن ، از وى چشم طمع نداشته باشند ، تا بدان وسيله از بدگويى دشمنان در أمان باشد . وكبراى مقدّر اين قياس مضمر چنين است : وهر چه اين فوايد را دارد ، دادن آن به قاضى لازم وضروري است .
پنجم : در انتخاب كساني با اين ويژگيها واجراى أوامر امام ( ع ) ، دقّت بيشترى كند ، تا به نتيجهء نهايى برسد . ودر اين مورد چنين استدلال فرموده است :
فانّ هذا الدّين . . الدّنيا . وكلمهء الأسير را به اين لحاظ استعاره آورده است كه بدكاران ، قضاوت را چون اسيرى در اختيار مىگيرند . واين عبارت صغراى قياس مضمرى است كه كبراى مقدّر آن چنين است : وهر گاه چنان است ، پس دقّت در انتخاب كسى كه مطابق حقّ عمل كند وآن را از اسارت أشرار وتبهكاران نجات دهد ، ضرورت دارد . توفيق از آن خداست .
دسته سوم : كاركنان ( 67932 - 67880 ) امام ( ع ) آنان را با ويژگيهايى مشخص كرده ودستورات سازندهاى در بارهء آنان صادر فرموده است .
امّا ويژگيها :
1 - يك كارمند براي كارهاى حكومتى واستانداريها از ميان مردم كارآزموده وآگاه به مقررات وقوانين انتخاب شود . وسخن را به دليل اين كه اين
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 273
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٢٧٣