تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 268

مساهمون:

ص٢٦٨
خوش سابقه از نظر حالات ، رفتار وگفتار نيك باشند . 4 - كساني از جنگجويان ودليران باشند . 5 - از بخشندگان وجوانمردان باشند امّا أوامر : 1 - فردى از سپاهيان را به رياست برگمارد كه داراى اين ويژگيها باشد . 2 - با افراد ياد شده نزديك وهمنشين شود ، يعنى در اين پست ومقام با آنها همراه باشد ودر بارهء آنان أو را ترغيب وتشويق نموده است با اين عبارت : فانّهم . . . من العرف ، يعنى زيرا آنان جامع بزرگوارى وشاخسار احسانند . وآنان را با صفت : جامع بزرگوارى وشاخه‌هايى از نيكى ، ستوده است ، از باب اطلاق نام لازم بر ملزوم خود ، زيرا انبوهى از بزرگوارى يعنى فضيلتهاى ياد شده لازم وهمراه چنان افرادى است ، امانتدارى ، بخشندگى وجوانمردى خصلتهاى خوبى هستند كه تحت عنوان پاكى وپاكدامنى قرار دارند . بردبارى ودلاورى دو فضيلت از فضايل اخلاقى ودر ذيل عنوان شجاعت هستند . واحتمال دارد مرجع ضمير در عبارت : فإنهم ، فضايل ياد شده باشد ، همان طور كه در آية مباركه آمده است :
« فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي »
كه مرجع ضمير بتهايند . 3 - همانند پدر ومادرى ، به كارهاى آنها وآنچه مربوط به مصلحت آنهاست ، رسيدگى كند ، واين سخن كناية از نهايت مهربانى نسبت به آنهاست . 4 - أو را از اين كه كمك مالي ويا هر نوع منفعت رسانى را كه باعث تقويت آنها مىگردد در نزد خود بزرگ شمارد ، نهى فرموده است ، بدان جهت كه اين عمل باعث كوتاهى أو در حق ايشان مىگردد . 5 - مبادا وعدهء محبّتى كه به آنها داده است ، ناچيز شمارد ، واين كوچك شمردن باعث شود تا أو به وعدهء خود عمل نكند ، وبه رجحان انجام وعده‌اى كه به آنها داده است ، هر چند كه ناچيز باشد ، با اين عبارت استدلال كرده : فإنه