نسبت به وظايفى كه برشمرد وبر گردن آنهاست به پا نخيزند ، به دو عقوبت گرفتار آيند : يكى خوارى وبىاعتبارى كسى كه از فرمان أو سرپيچى كند ، ودومى ، سختى مجازات وپذيرفته نشدن بهانهء أو ، در نزد امام ( ع ) . پس از اين كه وظايف لازم آنها را گوشزد كرد ، به آنها دستور داده است كه آن گفته وپند را از وى وديگر فرمانروايان دادگر بپذيرند ، واز جانب خود ، نيز ، أطاعت وفرمانبردارى وانجام آنچه را كه بدان مأمور شدهاند وباعث مىشود كه خداوند بدان وسيله كارهاى آنها را اصلاح كند ، به زيردستان خود منتقل سازند . توفيق از جانب خداست .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 218
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٢١٨