هامش
- قبله آورد ودست به دعا گشود . پس به سجده رفت وصداى گريهء آن حضرت بلند شد . چون سر از سجود برداشت ، آب مانند باران از ديدهء مباركش مىريخت . آن حالت سبب اندوه جميع أهل بيت شد . پس حضرت أمير مؤمنان عليه السّلام وفاطمه از سبب آن حالت سؤال كردند . حضرت فرمود : « چون من به اجتماع شما شاد شدم ، جبرئيل نازل شد وگفت : حق تعالى بر شادى تو مطلع شد ، ونعمت را بر تو تمام كرد واين عطيهء عظما را بر تو گوارا ساخت ومقرر فرمود ايشان با فرزندان وشيعيان ايشان با تو در بهشت باشند وميان تو وايشان جدايى نيفكند . هر بخشش كه تو را كرامت فرمايد ، به ايشان نيز عطا كند تا تو راضى وخشنود شوى ؛ وليكن بلاهاى بسيار به ايشان خواهد رسيد ومكاره بىشمار ايشان را درخواهد يافت بر دست جماعتى كه ملت تو را بر خود بندند ودعوى كنند كه از أمت تواند وخدا ورسول از ايشان بيزارند وأهل بيت تو را به قتل رسانند ، هر يك را در مكاني وقبرهاى ايشان از يكديگر دور باشد وحق تعالى براي ايشان اين مصايب را اختيار كرده است كه سبب رفع درجات ايشان شود . پس خدا را حمد كن وبه قضاى أو راضى باش . »
پس جبرئيل گفت : « اى محمّد ! برادر تو على مظلوم ومغلوب امّت ستمكار تو خواهد شد تا آنكه به درجهء شهادت خواهد رسيد واين فرزندزادهء تو حسين شهيد خواهد شد . در ميان گروهى از فرزندان وأهل بيت تو ونيكان امّت تو در كنار فرات در زمينى كه آن را كربلا گويند وبه سبب آن كرب وبلا بر دشمنان تو ودشمنان ذريّت تو بسيار خواهد بود ، در روزى كه كرب وشدت آن روز نهايت ندارد وحسرت آن روز به پايان نمىرسد وآن زمين پاكترين بقعههاى زمين است . حرمت آن از همهء قطعههاى زمين بيشتر است وآن از زمينهاى بهشت است . چون درآيد ، آن روزى كه فرزندزادهء تو وأهل أو در آن روز شهيد خواهند شد واحاطه خواهند كرد به ايشان لشكرهاى أهل كفر ولعنت وجميع أطراف زمين خواهند لرزيد وكوهها به حركت واضطراب خواهند آمد ودرياها متلاطم ومواج خواهند شد وآسمانها وأهل آنها به لرزه واضطراب خواهند آمد ، از روى غضب از براي تو وذريت تو وبراي عظيم شمردن هتك حرمت تو وبراي جزاى بدى كه امّت تو را خواهند داد در ذريت وعترت تو ، وهيچ مخلوقى نماند مگر آن كه از خداى تعالى دستوري طلبد در يارى كردن أهل بيت ضعيف ومظلوم تو كه حجت خدايند بر خلق بعد از تو .
پس خدا وحى كند به سوى آسمانها وزمينها وكوهها ودرياها وهرچه در آنهاست كه : منم پادشاه ، خداوند قادر كه گريزندهاى از دست من به در نمىرود وامتناعكنندهاى مرا عاجز نمىگرداند واز هر كه خواهم در هر وقت كه خواهم ، انتقام مىتوانم كشيد . به عزت وجلال خود سوگند ياد مىكنم كه عذاب كنم كسى را كه فرزند پيغمبر وبرگزيدهء مرا كشته است وهتك حرمت أو كرده وعترت أو را به قتل آورده وپيمان أو را شكسته وستم بر أهل بيت أو كرده [ است ] ؛ چنان عذابي كه احدى از عالميان را چنان عذاب نكرده باشم .
پس در آن وقت هركه وهرچه در آسمانها وزمينهايند به صداى بلند لعنت كنند بر كسى كه ستم بر عترت تو كرده وهتك حرمت تو را حلال شمرده [ است ] ؛ چون آن گروه سعادتمند به سوى شهادت شتابند ، حق تعالى به دست رحمت خود قبض أرواح ايشان كند واز آسمانهاى هفتم ملكي چند بر زمين آيند -