وفي الطّبقات للشّعراني في ترجمة الحسين رضى اللّه عنه ما نصّه وأنشدت أخته زينب المدفونة بقناطر السّباع من مصر المحروسة ، برفيع صوت ورأسها خارج من الخباء :
ماذا تقولون إن قال النّبيّ لكم * ماذا فعلتم وأنتم آخر الأمم
بعترتي وبأهلي بعد فرقتكم * منهم أسارى ومنهم خضّبوا بدم
ما كان هذا جزائي إذ نصحت لكم * أن تخلفوني بسوء في ذوي رحمي
لكن في شرح عقود الجمان أنّ هذه الأبيات لابنة عقيل بن أبي طالب ونصّ عبارته :
ثمّ أمر يزيد النّعمان بن بشير أن يجهّزهم إلى المدينة ، قال : فبعث معهم أمينا فلقيهم نساء بني هاشم حاسرات ، وفيهنّ ابنة عقيل بن أبي طالب تبكي وتقول : ماذا تقولون . . .
الأبيات ا ه . وقد تقدّم مثله عن الفصول المهمّة أيضا .
ولقائل أن يقول ما المانع من أنّ هذه قالت وهذه قالت واللّه أعلم . « 1 »
الشّبلنجيّ ، نور الأبصار ، / 377 - 378
هامش
- آن ملعون با شمشير كشيده بر آن مخدره بتاخت وآن مخدره به روى بيفتاد وآن خبيث به آن سخنان اعتنا ننمود وقلبش بر وى نسوخت وهمى به سختى سر از بدن مباركش جدا نمود وامام عليه السّلام ندا مىنمود :
« وا جدّاه ! وا أباه ! وا أمّاه ! وا أخاه ! »
ودر اين وقت زلازل در مردمان درافتاد وآسمان خون بسته وخاك سرخ بباريد ؛ إلى آخر الخبر .
سپهر ، ناسخ التواريخ حضرت زينب كبرى عليها السّلام ، 2 / 566 - 568
( 1 ) - شيخ مفيد گفته [ است ] : چون با حسين جز سه تن نماند ، رو به لشكر آورد وآن سه أو را حمايت مىكردند ولشكر را از خود دفع مىكرد ، تا آن سه تن كشته شدند ، وتنها ماند ، وزخم بر سر وتن داشت ، وبا شمشير آنها را از چپ وراست مىزد وپراكنده مىكرد .
حميد بن مسلم گويد : به خدا شكسته بالى را دلدارتر از أو نديدم كه فرزندان وخويشان ويارانش كشته شده ودلش به اين محكمى باشد . فوج پيادگان بر أو حمله مىكردند وبه آنها يورش مىبرد وآنها را چون گوسفند گرگزده از چپ وراست پراكنده مىكرد . چون شمر چنان ديد ، سوارهها را خواست وپشت جبهه پيادگان نهاد وبه تيراندازان دستور داد أو را تيرباران كنند وآن قدر تير بر أو زدند كه چون قنفذ گرديد واز آنها دست باز گرفت وآنها برابرش ايستادند .
زينب به در خيمه آمد وفرياد كرد به عمر بن سعد : « واي بر تو اى عمر ! أبو عبد اللّه را مىكشند وتو مىنگرى ؟ ! » أو را جواب نگفت .
فرياد كشيد : « واي بر شما ! مسلمانى ميان شما نيست ؟ ! » كسى جوابش را نداد . -