أخي اصبر على ما نزل بك واحتسب في ذلك الخير ، فإنّ اللّه يلحقك بآبائك الصّالحين .
« 1 » « 2 » قال : فرماه حرملة بن كاهل بسهم فذبحه وهو في حجر عمّه الحسين عليه السّلام « 2 » « 3 » .
ثمّ إنّ شمر بن ذي الجوشن حمل على فسطاط الحسين ، فطعنه بالرّمح ثمّ قال : عليّ بالنّار أحرقه على من فيه ، فقال له الحسين عليه السّلام : يا ابن ذي الجوشن ! أنت الدّاعي بالنّار لتحرق على أهلي أحرقك اللّه بالنّار ، وجاء شبث فوبّخه فاستحيا وانصرف « 1 » . « 4 »
ابن طاوس ، اللّهوف ، / 118 - 123 - عنه : النّقدي ، زينب الكبرى ، / 106 - 107
هامش
( 1 - 1 ) [ حكاه عنه في تظلّم الزّهراء ، / 210 والأسرار ، / 424 وزاد فيه : أقول : فالمستفاد من هذا الخبر كما نقله جمع من حدقة الأخبار والآثار كالمفيد وابن طاوس والمجلسي انّ شهادة عبد اللّه بن الحسن كانت في حال ركوبه قبل سقوطه عن فوق جواده وما توهّمه بعض من انّ شهادته كانت بعد سقوط الإمام عليه السّلام من فرسه في وجه الأرض ممّا ليس له مستند ] .
( 2 - 2 ) [ حكاه عنه في نفس المهموم ، / 360 ، في المعالي ، 1 / 464 ] .
( 3 ) - [ إلى هنا حكاه عنه في زينب الكبرى ] .
( 4 ) - راوي گفت : سپس حسين عليه السّلام مردم را به جنگ تنبهتن دعوت كرد . هركس را كه به ميدانش مىآمد ، مىكشت تا آن كه كشتار بزرگى كرد . أو مىكشت وشعري به اين مضمون مىفرمود :كشته شدن به ز زندگانى ننگين * ننگ هم از آتش خداى نكوترخبرنگارى كه آنجا بوده ، گفته است : به خدا قسم هرگز كسى نديدم كه دشمن گرد أو را احاطه كرده وفرزندان وخاندان ويارانش كشته شده باشند دلاورتر از حسين باشد . مردان ميدان جنگ به أو حمله مىكردند . همين كه أو شمشير به دست به آنان حمله مىبرد ، مانند گوسفندانى كه گرگ بر آنها حمله كند ، از مقابل شمشيرش فرار مىكردند . حسين كه به آنان حمله مىكرد ومسلما سىهزار نفر بودند ، همانند ملخهاى پراكنده در آن بيابان پخش مىشدند . سپس حسين عليه السّلام به جايگاه مخصوص خود بازمىگشت ومىفرمود : « لا حول ولا قوّة إلّا باللّه » .
راوي گفت : آن قدر با آنان جنگيد كه در اثر به هم خوردن صفها ، انبوه لشكر در فاصلهء ميان حسين وخيمهها قرار گرفتند . آن حضرت فرياد زد : « واي بر شما ، اى پيروان خاندان أبي سفيان ! اگر ديني نداريد واز روز بازپسين شما را پروايى نيست ، پس لا اقلّ در دنياي خود آزادمرد باشيد . اگر به گمان خود عربى نژاديد ، به شؤون نژادى خود بازگرديد . »
راوي گفت : شمر لعين صدايش زد كه : « اى پسر فاطمه ! چه مىگويى ؟ »
فرمود : « من با شما جنگ مىكنم وشما با من . زنان را در اين ميان گناهى نيست . اين خيرهسران ونادانان وستمگرانتان را تا من زندهام ، نگذاريد متعرض حرم من بشوند . »
شمر لعين گفت : « اى پسر فاطمه ، پيشنهادت را مىپذيريم . » -