خرج اعترضه أصحاب الأمير عمرو بن سعيد بن العاص ، فجالدهم بالسّياط ولم يزد على ذلك فتركوه وصاحوا على أثره ؛ ألا تتّقي اللّه تعالى تخرج من الجماعة ؛ وتفرّق بين هذه الأمّة ، فقال الحسين :
لِي عَمَلِي وَلَكُمْ عَمَلُكُمْ
« 1 » .
الخوارزمي ، مقتل الحسين ، 1 / 220 - مثله محمّد بن أبي طالب ، تسلية المجالس وزينة المجالس ، 2 / 228
في تسلية المجالس : إنّ الحسين عليه السّلام جمع أصحابه بعد أن وصل إليه كتاب مسلم بطاعة [ أهل ] العراق وحسن نيّاتهم وانقيادهم ، فعزم على الخروج إلى الكوفة ، ثمّ إنّه طاف بالبيت وحمل بناته وأخواته على المحامل ، ومعه اثنان وثمانون رجلا من شيعته ومواليه وعترته ، وأعطى كلّ واحد منهم عشرة دنانير وجملا يحمل عليه رحله وزاده ، وكان خروجه قبل أن يعلم بقتل مسلم . « 2 »
ابن أمير الحاج ، شرح شافية أبي فراس ، / 348
هامش
( 1 ) - سورهء يونس ، آية 41 .
( 2 ) - چنانكه در « ناسخ التواريخ » مرقوم است ، چون امام حسين سلام اللّه عليه قصد فرمود كه از مدينهء متبركه به مكّه معظّمه سفر كند ، بفرمود تا محملها از بهر خواهران ودخترها بياراستند واز مدينه طيبه راه برداشتند .
در كتاب « اسرار الشهادة » در زير روايتي كه در كيفيت خروج حضرت سيّد الشهدا سلام اللّه عليه از مدينه مسطور مىدارد فاضل دربندى مىفرمايد : « بر اين روايت دست يافتم ! » مىنويسد : راوي گفت :
نزديك به چهل محمل بديدم كه به پوشش حرير وديبا مزين بود وامام حسين عليه السّلام بفرمود تا بني هاشم محارم خود را بر محملها سوار كنند . در آن حال كه به آن عظمت واجلال نگران بودم .
ناگاه از سراى حسين عليه السّلام جوانى بلندبالا كه خالى بر روى ورويى مانند ماه تابنده داشت ، بيرون شد وهمى گفت : « اى بني هاشم ! از من دور شويد . »
آنگاه دو زن از سراى بيرون آمدند واز نهايت شرم وآزرم دامنكشان بودند وكنيزكان ايشان أطراف ايشان را فروگرفته بودند وآن جوان بيامد ومحملى حاضر ساخت ويكبهيك را بازو بگرفت وبر زانو برآورد وبر محمل سوار كرد .
از يكى پرسيدم : « ايشان كيان باشند ؟ »
گفت : « يكى زينب وآن ديگر امّ كلثوم ، دو دختر أمير المؤمنين عليهم السّلام باشند . »
گفتم : « اين جوان كيست ؟ »
گفت : « ماه بني هاشم ، عباس بن أمير المؤمنين عليهم السّلام است . »
ودو دختر حاضر شدند . يكى را با حضرت زينب وآن ديگر را با جناب امّ كلثوم جا دادند . پرسيدم :
« كيستند ؟ » -