هامش
- گرفتند ، مرده بود . مادر أو أسماء بنت أبى بكر ذات النطاقين كور شده بود وأو در آن روز پير شده بود . چون بر سر پسر رفت ، أو را يافت ؛ دست وپاى ولب بريده وشكم شكافته ، وسنگ در شكم نهاده . اوّل فرزندى كه از مهاجر آمد ، أو بود .
حجاج لعين ، عبداللَّه زبير را كشت وگفت : طهرت مكّة .
پس معاوية تمكين يزيد كرد تا اين افعال از أو صادر شد . مدت چهلوهفت سال از روزگار عمر خطاب گذشته بود تا به روز مرگ يزيد لعين بعد از قتل حسين عليه السلام .
عجب كه مخالف گويد : « نهى النّبيّ لعن المصلّين ، ومعاوية ويزيد من المصلّين » .
پيغمبر نهىكرد از لعنكردن نمازگزارندگان . يزيد ومعاوية نمازگزارندگان بودند وبا اين همه علماى معتزله ، علماى شيعه را لعنت كنند وناسزا بر أهل بيت رسول گويند وبا آنكه ايشان جمله نمازگزارند ومعاوية ويزيد را رضوان اللَّه فرستند ، ان شاء اللَّه كه حشر ايشان با معاوية ويزيد باشد وچنين خواهد بود به موجب حديث : « المرء مع مَن أحبّه » وعلماى شيعه را حشر كنند با أهل بيت محمد صلى الله عليه وآله وسلم .
صاحب حاويه گويد كه فاطمه عليها السلام روز قيامت به عرصه قيامت درآيد ؛ جامه سبز بر دستى وجامه سرخ بر دستى فرياد برآورد كه : « رب احكم بيني وبين قاتل ولدي » .
يعنى : « حكم كن ميان من وكشندگان فرزند من كه ايشان را به چه حجت كشتند ؛ يكى را به زهر وديگرى را به شمشير » .
به اين عبارت : « إنّ فاطمة تجيئي يوم القيامة بيدها قميص أخضر ، وبأخرى قميص أحمر ، فتقول : يا ربّ انتصف من قتلة ولدي ، لِمَ سمّ أحدهما وذبح الآخر ، فيحكم اللَّه لها أوّلًا يعني الحسن عليه السلام من معاوية وثانياً من يزيد لعنه اللَّه » .
عماد الدين طبري ، كامل بهايى ، 2 / 173 - 175
بدان كه هركه را در دين رسوخى هست ودر اعتقاد ثباتى واز عقل حظى وبه قيامت وجنت وجحيم تصديقي وبه ثواب رجايى واز عقاب خوفي وبه توحيد وعدل معرفتي وبا خاندان طهارت ارادتى واز اسلام نصيبي وبه مطالعه كتاب تواريخ وسير أصحاب تعمقى واز حضرت حق تعالى توفيقي واز طينت پاك خود انصافى داند كه يزيد ومعاوية به آن فعلات مستحق لعنتاند واز اسلام ايشان را هيچ بهره نباشد وعذاب ابدى وعقاب سرمدي مستقر ومأواى ايشان باشد وبر شيعه اين رخصت مندوب ، بلكه از واجبات وفرائض چون صلاة وصيام مكتوب .
اما بر أهل سنت اين فتوى متعذر است كه يزيد خليفه وولى معاوية بود ومعاوية خليفه ونائب مناب ومتولى وگماشته عمر وعثمان بود واز قبل ايشان وممكن ومسلط بر خلق خدا .
چنين گويند كه ملكي از ملوك مازندران از علوي پرسيد : « يا سيد ! حسين عليه السلام را با أصحاب وقرابات أو كجا شهيد كردند ؟ »
علوي گفت : « به كربلا . »
ملك گفت : « يا سيد ! حسين عليه السلام را روز سقيفة بنى ساعده كه با أبو بكر بيعت كردند ، در آنجا شهيد كردند . » -