هامش
-أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ3 حسبك باللّه حاكما وبمحمّد خصيما وبجبرئيل ظهيرا وسيعلم من سوّل 4 لك ومكّنك من رقاب المسلمين : بئس للظّالمين بدلا وأيّكم شرّ مكانا وأضعف جندا ؟ ولئن جرت عليّ الدّواهي مخاطبتك ، إنّي لأستصغر قدرك وأستعظم تقريعك وأستكبر توبيخك ، لكنّ العيون عبرى والصّدور حرّى . ألا فالعجب كلّ العجب لقتل حزب اللّه النّجباء بحزب الشّيطان الطّلقاء ! ! فهذه الأيدي تنطف من دمائنا والأفواه تنحلب من لحومنا وتلك الجثث الطّواهر الزّواكي تنتابها العواسل وتعفرها أمّهات الفراعل .
ولئن اتّخذتنا مغنما لتجدنا وشيكا مغرما حين لا تجد إلّا ما قدّمت يداكوَما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِفإلى اللّه المشتكى وعليه المعوّل . فكد كيدك واسع سعيك وناصب جهدك ، فو اللّه لا تمحو ذكرنا ولا تميت وحينا ولا تدرك أمدنا ولا يدحض عنك عارها وهل رأيك إلّا فند ، وأيّامك إلّا عدد ، وجمعك إلّا بدد ، يوم ينادي المنادي :أَلا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِينَفالحمد للّه الّذي ختم لأوّلنا بالسّعادة ولآخرنا بالشّهادة والرّحمة . نسأل أن يكمل لهم الثّواب ويوجب لهم المزيد ويحسن علينا الخلافة إنّه رحيم ودود وحسبنا الله ونعم الوكيل .
خلاصهء اين كلمات به فارسي چنين مىآيد :
پس از ستايش يزدان پاك ونيايش 5 ، خواجهء لولاك 6 به حكم آيهء مباركهء قرآن بازنمود كه : يزيد واتباع أو كه سر از فرمان خداى برتافتند وآيات خداى را انكار كردند ، بازگشت ايشان به آتش دوزخ خواهد بود . آنگاه روى به يزيد آورد وفرمود : « هان اى يزيد ! آيا گمان مىكنى ، گاهىكه زمين وآسمان را بر ما تنگ آوردى وما را شهر تا شهر مانند أسيران كوچ دادى ، از منزلت ومكانت ما كاستى ؟ وبر حشمت وكرامت خود افزودى ؟ وقربت خود را در حضرت خداوند به زيادت كردى ؟ از اين روى آغاز تكبر وتنمر 7 نمودى وبر خويشتن بيني بيفزودى 8 ويكباره شاد وشادخواره شدى كه مملكت دنيا بر تو گرد آمد وسلطنت ما از بهر تو صافي گشت ؟ نه چنين است ، اى يزيد ! عنان بازكش ولختى بباش . مگر از خاطر بستردى ، آنجا كه خداوند با پيغمبر خود مىفرمايد : البتة گمان نكنند آنان كه كفر ورزيدند ، تأخير عذاب ايشان خيرى است مر ايشان را . همانا مهلت داديم ايشان را تا بر گناه بيفزايند وما بر باد افراه بيفزاييم . آيا از در عدل واقتصاد است اى پسر طلقا ! كه زنان وكنيزكان خود را از پس پرده باز دارى ودختران رسول خداى را چون أسيران شهربهشهر بگردانى ؟ همانا پردهء حشمت وحرمت ايشان را چاك كردى وايشان را از پرده برآوردى ودر منازل ومناهل 9 بتاختى ومطمح نظر وضيع وشريف 10 ساختى ؛ درحالىكه از مردان وپرستاران ايشان كس با ايشان نبود . چگونه اميد مىرود كه طريق مهر وحفاوت سپارد كسى كه جگر آزادگان را بخايد واز دهان برافكند 11 وگوشتش به خون شهيدان برويد ونمو كند ( كنايت از آنكه از فرزند هند جگرخواره چه بهره توان يافت ؟ ) وچگونه در خصومت ما خويشتندارى تواند كرد ، كسى كه جز از در خصمي بر ما نظاره نداند ؟ وبىآنكه بر خود جرم وجريرتي وارد آرد ، يا امرى عظيم شمارد ، شعري به اين شناعت انشاد كند وبخواندلأهلّوا واستهلّوا فرحا * ثمّ قالوا : يا يزيد ! لا تشلوبا چوب خيزران بر دندانهاى مبارك أبى عبد اللّه سيّد جوانان أهل بهشت بزند . رواست كه انشاى اين چنين شعر كند ؟ هان اى يزيد ! دانسته باش كه دمل خويش را نابههنگام بشكافتى وقرحهء شأفه 12 را كه -