لا تطلبوا المولى الحسين * بأرض شرق أو بغرب
ودعوا الجميع وعرّجوا * نحوي فمشهده بقلبي « 1 »
القمي ، نفس المهموم ، / 466 - 467
وأمّا مشهد الرّأس بمحص : فما ظفرت به كما أنّي لم أظفر بمشهد الرّأس من كربلاء إلى عسقلان . نعم في جنب الباب الشّمالي من صحن مولانا أبي عبد اللّه الحسين عليه السّلام
هامش
( 1 ) - مىگويم : أقوال در محل دفن سر مقدس مختلف است . جمعى گويند :
يزيد ، أو را نزد عمرو بن سعيد بن عاص عامل مدينه فرستاد وعمرو گفت : « كاش آن را برايم نمىفرستاد . » ودستور داد در بقيع دفن شد . گفتهاند در خزانهء يزيد بود تا منصور بن جمهور آن را گشود وسر را در سبد سرخى يافت كه هنوز اثر خضاب سواد در آن بود وآن را در باب الفراديس دمشق دفن كرد وگفتهاند كه سليمان بن عبد الملك آن را در خزانه يزيد يافت وپنج پارچه كفن ديبا بر آن پوشيد وبا جمعى از أصحاب خود بر آن نماز خواند وأو را به خاك سپرد . مشهور نزد علماء اماميه اين است كه با تن شريف به وسيله امام چهارم دفن شده ويا در مدفن أمير المؤمنين دفن شده است . چنانچه در اخبار بسيارى اين چنين است .
ابن شهرآشوب گويد : سيد مرتضى در يكى از رسالههاى خود گفته است :
سر حسين از شام به كربلا برگردانيده شد وبه بدن پيوست وطوسي زيارة أربعين را از اينجا دانسته است . در تاريخ حبيب السير آمده است كه : يزيد همهء سرهاى شهدا را به علي بن الحسين عليه السّلام داد وآن حضرت روز بيستم صفر آنها را به بدنها ملحق كرد وبه مدينه متوجه شد . گفته اين أصح روايات است در مدفن سر مطهر .
سبط در تذكره گفته ، دربارهء آن پنج قول است :
1 . دفن در كربلا ؛
2 . دفن در مدينه نزد قبر مادرش ؛
3 . در دمشق ؛
4 . در مسجد رقه ؛
5 . در قاهره .
گفتهء مشهورتر اين است كه با اسرا به مدينه برگشت واز آنجا در كربلا به تن پيوست وبا أو دفن شد .
بههرحال ، هرجا سر يا تن أو دفن باشد ، در دل ووجدان بشر جا ، ودر نهاد وخاطر عمومى مأوا دارد ويكى از مشايخ ما ، در اين معنى سروده است :به شرق وغرب مجوييد قبر پاك حسين * به سوى قلب من آييد كان مزار وى استكمرهاى ، ترجمه نفس المهموم ، / 223