عتبه بن ربيعه است كه پدر هند ، مادر معاوية مىباشد يعنى عتبه جد مادرى معاوية مىباشد ، ودر آخر نامه به آيهء شريفهء قرآن استشهاد مىفرمايد :
« مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ وَما هِيَ »
« 20 » وظالمين در اين آية را كناية از معاوية ويارانش آورده است .
تمام اوصافى كه حضرت براي لشكر خود وآنچه همراه آن است بيان فرموده از قبيل فرزندان أهل بدر وشمشيرهاى منسوب به بني هاشم ويادآورى اشخاصى كه از خويشان معاوية با اين شمشيرها كشته شدند واين كه هر چه بر سر آنان آمده بر سر معاوية نيز خواهد آمد اينها از بليغترين ورساترين أموري است كه يك گويندهء ماهر به منظور ايجاد هراس ووحشت در طرف مقابل مىتواند استفاده كند .
هامش
( 20 ) سوره هود ( 11 ) آية ( 82 ) يعنى : عذاب پروردگار ، از ستمكاران دور نيست .