( 2015 ) 15 - هر وقت در جنگ با دشمن روبرو مىشد مىگفت :
اللَّهُمَّ إِلَيْكَ أَفْضَتِ الْقُلُوبُ وَمُدَّتِ الْأَعْنَاقُ - وَشَخَصَتِ الْأَبْصَارُ وَنُقِلَتِ الْأَقْدَامُ وَأُنْضِيَتِ الْأَبْدَانُ - اللَّهُمَّ قَدْ صَرَّحَ مَكْنُونُ الشَّنَآنِ - وَجَاشَتْ مَرَاجِلُ الْأَضْغَانِ - اللَّهُمَّ إِنَّا نَشْكُو إِلَيْكَ غَيْبَةَ نَبِيِّنَا - وَكَثْرَةَ عَدُوِّنَا وَتَشَتُّتَ أَهْوَائِنَا -
رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَبَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ - وَأَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ
( 57103 - 57056 )
[ لغات ]
( أفضت القلوب ) : دلها از همه چيز بركنده وبه سوى أو خارج شد وسرّ خالص ونابش در ارتباط با اوست .
( شخوص البصر ) : به چيزى چشم دوختن بدون پلك زدن ( انضاء الأبدان ) : لاغرى بدنها ( صرّح ) : آشكار شد ، فعل لازم است .
( شنئان ) : دشمنى وكينهتوزى ( مكتومه ) : پوشيده شده ( مراجل ) : ديگها ( جيشها ) : جوشش ديگها ( ضغن ) : كينه ( وافتح ) : حكم كن ( فاتح ) : حكم كننده
[ ترجمه ]
« بار پروردگارا دلها به سوى تو گشوده شده ، وگردنها كشيده شده وچشمها باز مانده وپاها به راه افتاده وبدنها نزار شده است ، خدايا دشمنى پنهان