( 2016 ) 16 - در هنگام جنگ به يارانش مىفرمود :
لَا تَشْتَدَّنَّ عَلَيْكُمْ فَرَّةٌ بَعْدَهَا كَرَّةٌ - وَلَا جَوْلَةٌ بَعْدَهَا حَمْلَةٌ - وَأَعْطُوا السُّيُوفَ حُقُوقَهَا وَوَطِّئُوا لِلْجُنُوبِ مَصَارِعَهَا - وَاذْمُرُوا أَنْفُسَكُمْ عَلَى الطَّعْنِ الدَّعْسِيِّ وَالضَّرْبِ الطِّلَحْفِيِّ - وَأَمِيتُوا الْأَصْوَاتَ فَإِنَّهُ أَطْرَدُ لِلْفَشَلِ - فَوَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ - مَا أَسْلَمُوا وَلَكِنِ اسْتَسْلَمُوا وَأَسَرُّوا الْكُفْرَ - فَلَمَّا وَجَدُوا أَعْوَاناً عَلَيْهِ أَظْهَرُوهُ ( 57164 - 57111 )
[ لغات ]
( فرّة ) : يك مرتبه فرار كردن .
( كرّة ) : بر وزن فعله از مادهء كرّ به معناى بازگشت بر دشمن .
( جوله ) : دور زدن وتاخت وتاز .
( مصارع ) : مكانهاى افتادن كشتهها .
( ذمرته ، أذمره ) : أو را وأدار وتشويق كردم .
( دعسىّ ) : منسوب به دعس است وبه معناى اثر مىباشد .
( طلحفى ، طلحف ) : شديد ، حرف « يا » براي مبالغه است .
( نسمة ) : آفريدهها .
[ ترجمه ]
« گريزى كه پس از آن بازگشت ، وتاخت وتازى كه بعد از آن ، هجوم وحمله به دشمن باشد ، بر شما ناگوار نباشد ، حقوق شمشيرها را بپردازيد وپهلوهايتان را به جايگاه كشتن آشنا كنيد ، ونفوس خود را به نيزه افكندنهاى كارگر وشمشير زدنهاى شديد وأدار وتشويق كنيد ، صداهايتان را آرام كنيد زيرا هر چه بيشتر ، ترس وسستى را دور مىكند ، پس سوگند به خدايى كه دانه را شكافته
و