تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 659

مساهمون:

ص٦٥٩
( 57043 - 57027 )

وان كان الرجل ، تا آخر ،

در اين عبارت مفسده‌اى كه مترتب بر آزار واذيت زنان در جنگ مىباشد بيان داشته است كه هر كس اين عمل ناروا را انجام دهد ، نه تنها در دنيا مايهء ننگ أو است ، بلكه بعد از مرگ نيز نام ننگى براي أو بازماندگانش است وسبب كيفر اخروى أو نيز مىباشد . اين تعبير امام براي آن است كه هر چه بيشتر مردم را از اين كار دور بدارد . وبه همين منظور از زدن مرد زنان را به وسيله سنگ وچوب ، بطور كناية تعبير به تناول فرموده است . حرف إن در هر دو مورد ان كنا ، وان كان مخففه از ثقيله است ، وبه اين دليل خبرش مصدّر به لام است تا فرق باشد بين آن وان نافيه .