نه شما ، دليل ديگرى بر ضرر آنها خواهد بود .
پس اگر در جنگ به اذن خداوند ، شكست وفرارى رخ داد ، گريخته را نكشيد ، درمانده را زخمى نكنيد ، وزخم خورده را از پا درنياوريد ، زنان را با آزار كردن آشفته خاطر نسازيد ، اگر چه به شما دشنام دهند وآبروى شما را خدشهدار كنند ، وبه فرماندهان وسردارانتان ناسزا گويند ، چرا كه نيروها ونفوس ، وخردهاى ايشان اندك وضعيف است وما در گذشته با اين كه زنان مشرك بودند ، وظيفة داشتيم كه دست از آنان برداريم واگر مردى زن را به سنگ يا چماق مىزد أو ، وپس از وى فرزندانش مورد ملامت وسرزنش واقع مىشدند . »
[ شرح ]
( 56964 - 56955 ) نقل شده است كه امام ( ع ) پيوسته ياران خود را هنگام برخورد با دشمن به اين أمور سفارش مىفرمود .
( 56968 - 56965 ) امام ( ع ) در اين عبارات به چند امر سفارش كرده است كه عبارتند از :
1 - با دشمن نجنگند تا دشمن آغاز به جنگ كند ، واشاره كرده است به اين كه اين عمل حجت دوم ، عليه دشمن است ، وحجت أول كه پيروان حضرت عليه دشمنان دارند مضمون اين آيهء شريفه است :
« وَإِنْ طائِفَتانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُما فَإِنْ بَغَتْ إِحْداهُما عَلَى الْأُخْرى
« 1 » » پر واضح است كه پيروان معاوية ، از ستمكاران وياغيان بودند وجنگ بر عليه آنان واجب بود .
( 56982 - 56969 ) 2 - به پيروان خود دستور مىدهد كه دشمنان را واگذارند تا آغاز جنگ از جانب آنها باشد ، اين حجت از دو جهت قابل توجيه است :
هامش
( 1 ) سوره حجرات ( 49 ) آية ( 8 ) يعنى : اگر يكى از دو گروه بر ديگرى ستم كند ، پس با گروه ستمكار بجنگيد تا سر به فرمان الهى فرود آورد .