دريافت مىكند ، پس صفت كبريايى وعزت در ذات وى از همهء موجودات مصداقى كاملتر وشايستهتر دارد ، أو به اين دليل كه بر تمام وقايع كلى وجزئي آگاهى دارد ، به كمال ذات خود وشرافت وعزت خويش بر تمام موجودات عالم هستى نيز علم وآگاهى دارد .
واژهء لبس كه به معناى پوشش است در اين جا استعاره است واحاطهء كبريايى وعزت حق تعالى كه امرى معقول است تشبيه به پيراهن وعبايى شده است كه تمام بدن شخص را احاطه مىكند ، تشبيه معقول به محسوس است .
( 43284 - 43280 ) 2 - حق تعالى دو صفت كبريايى وعزت را ويژهء خود ساخته است زيرا جز ذات أقدس أو ، هيچ كس شايستهء آن نيست واين مطلب به دليل نقلي وعقلي به ثبوت رسيده است ، دليل نقلي آيهء قرآن است كه مىفرمايد :
« عالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهادَةِ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ
« 5 » » الف ولام مفيد حصر است ، كبريايى وتعالى را به خداوند منحصر مىكند ، ونيز در بسيارى از آيات ديگر متكبران را مذمّت كرده وبه آنان وعدهء عذاب داده واز زبان پيامبر أكرم نقل شده است كه الكبرياء ردايى . . . ، بزرگى شايستهء من ( خداوند ) است ، ودليل عقلي نيز حكم مىكند بر اين كه اين ويژگى جزء ذات وى مىباشد نه خارج از ذاتش زيرا اگر خارج از ذات أو باشد لازمهاش نيازمندى حق تعالى به غير خود مىباشد كه بر خداوند محال است .
( 43291 - 43285 ) 3 - خداوند اين دو ويژگى را بر غير خود حرام كرده است كلمههاى حمى وحرم كه به معناى قرق كردن وممنوعيت مىباشد استعاره است يعنى غير ذات أقدس أو از داخل شدن در اين حريم ممنوع ومحروم مىباشند چنان كه مالك زمين ، ديگران را از دخول در حول وحوش ملك خود بر حذر مىدارد .
( 43294 - 43292 )
4 - واصطفاهما لجلاله ،
در اين جمله بيان شده است كه چرا خداوند اين
هامش
( 5 ) سوره رعد ( 13 ) آية ( 8 ) يعنى : اوست داناى غيب وشهود وبزرگ خداى متعال .