گذشتگان ادلّه دين را دست به دست منتقل كردهاند وشما بازگو كننده گفتههاى آنانيد .
( 39820 - 39813 )
فرموده است : قد كفاكم مئونة دنياكم .
اين سخن به دليل قول خداوند متعال است كه فرموده است :
« وَآتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ
« 12 » » واين كفايت مئونه يا از طريق خلق وايجاد آن است ويا عبارت از تأمين روزى است طبق آنچه در لوح محفوظ براي هر فرد ثبت شده است ، منظور از اين كه خداوند مردم را به شكر گزارى ترغيب كرده يا تكرار كلمه شكر است ويا امر به اداى آن است ، از حسن بصرى « 13 » نقل شده كه گفته است :
« همانا خداوند روزى دنياي ما را تضمين كرده وبه انجام دادن وظائف ديني تشويق فرموده است ، واى كاش أمور دين ما را تضمين وما را به اداى وظايف دنيا تشويق مىكرد » اين سخن به لزوم شدّت محافظت در دين وپرهيز از رسيدن آسيب به آن اشاره دارد .
( 39850 - 39821 )
فرموده است : وافترض من ألسنتكم الذّكر .
چون براي هر يك از اعضا وجوارح عبادتي مقرّر شده ، عبادتي كه براي زبان معيّن گرديده ذكر خداوند است ، ومىدانيم كه ذكر ، يكى از أبواب بزرگ سير إلى اللّه بلكه روح همگى عبادات است ، زيرا هر عبادتي با ذكر خدا همراه نباشد ناقص است ، سپس به تقوا وپرهيزگارى كه خداوند به آن دستور داده ومنتهاى خشنودى ، وتنها خواست أو از بندگان است سفارش مىكند ، واژه حاجت استعاره است ، زيرا ساحت قدس أو از هر نيازى منزّه است ، وجه مناسبت آن تشويق وطلب مكرّر آن از جانب حقّ تعالى است تا آن جا كه گويى خداوند به بندگى وپرهيزگارى بندگان نيازمند است ، وچون تقواى حقيقي موجب وصول به مقام قرب
هامش
( 12 ) سوره إبراهيم ( 14 ) آية ( 34 ) يعنى : واز هر چيزى كه از أو خواستيد به شما داد .
( 13 ) حسن بصرى مكنا به أبو سعيد يكى از زهّاد ثمانية واز پيشوايان طريقه تصوّف است ، وى در سال 21 ه در مدينه متولّد ودر سال 110 ه در بصره در گذشته است . فرهنگ دهخدا ( مترجم )