بر عمل به آنچه در قرآن است پيمان گرفت .
( 39719 - 39710 )
فرموده است : وارتهن عليه أنفسهم .
يعنى : خداوند آنان را در گرو عمل به قرآن ووفاى به اين پيمان قرار داده ، چنان كه فرموده است :
« فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً
« 9 » » در جمله أتمّ به نوره مراد نور هدايت خداوند بر خلق است ، ونوري را كه خداوند تمام وكامل فرموده ، نور نبوّت است كه در آية شريفه
« يُرِيدُونَ أَنْ يُطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَيَأْبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَهُ
« 10 » » به آن اشاره شده است ، إطفاء ويا خاموش كردن نور خدا ، عبارت از سخنان ناروايى است كه مشركان در باره پيامبر ( ص ) خدا بر زبان جارى مىكردند ومىگفتند : أو آموزش ديده ، ديوانه ، جادوگر ودروغگوست ، وقرآن افسانههاى پيشينيان است كه أو آنها را نوشته است .
جمله أكمل به دينه نيز داراى همان معنايى است كه براي أتمّ به نوره ذكر شد .
( 39767 - 39720 )
فرموده است : وقبض نبيّه . . . تا به .
اين گفتار نظير قول خداوند متعال است كه فرموده است :
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ »
، منظور از أحكام هدايت ، بيان طرق هدايت وچگونگى سير در اين راه وتثبيت آن در دلهاى مؤمنان است .
پس از اين به لزوم تعظيم وبزرگداشت خداوند دستور مىدهد ، بايد دانست كه عظّمت من فلان معناى عظّمته را دارد ، وما در جمله ، فعظّموا منه سبحانه ما عظّم . . . مصدريّه است يعنى : خدا را به عظمت ياد كنيد به گونهاى كه أو خود را
هامش
( 9 ) سوره فتح ( 48 ) آية ( 10 ) يعنى : كسى كه پيمان بشكند به زيان خود پيمان شكنى مىكند وهر كس به عهدي كه با خدا بسته وفا كند به زودى پاداش بزرگى به أو خواهد داد .
( 10 ) سوره توبة ( 9 ) آية ( 32 ) يعنى : آنها مىخواهند نور خدا را با دهانشان خاموش كنند وخدا جز اين نمىخواهد كه نور خود را كامل كند .