هرگز طعم آن را نخواهند چشيد ومزه آن را نخواهند يافت . »
[ شرح ]
( 32520 - 32429 ) اين سخنان در زمينه آگاهى دادن از أحوال بنى اميّه وستمهايى است كه در دوران حكمرانى خود مرتكب مىشوند بيت مدر ووبر اشاره به خانه گلى شهرنشينان وخيمه مويى صحرانشينان است ، امام ( ع ) خبر مىدهد هنگامى كه بنى اميّه اين كارها را مرتكب شدند مستحقّ آن مىشوند كه أوضاع آنها دگرگون ودولتشان سرنگون گردد ، ودر آسمان عذر پذيرى ودر روى زمين يار وياورى نداشته باشند . پس از اين شنوندگان را سرزنش مىكند كه خلافت را ويژه كساني ساختند كه أهل آن نبوده وشايستگى آن را نداشتند ، اين خطاب اختصاص به شنوندگان ندارد وهمه كساني را كه به حكومت معاوية وخاندانش خشنودند فرا مىگيرد ، وبسا آنانى را كه از جنگ با معاوية سرباز زده وآن حضرت را يارى وهمراهى نكردند نيز شامل گردد ، زيرا دست باز داشتن از دفع ستمكار وخوددارى از پيكار با أو ، موجب تقويت وى ، ودر حكم يارى ونصرت أو ، وبه منزله كمك به وى در ظلم وستمگرى است هر چند كسى كه اقدام به دفع ستمكار نكرده چنين قصدي نداشته باشد ، سپس آن حضرت اعلام مىكند كه خداوند از آنان انتقام خواهد گرفت ، واژههاى مأكلا ومشربا به فعل مضمرى منصوبند كه تقدير آن ويبدّلهم مأكلا بمأكل مىباشد ، واژه علقم ( حنظل ) وصبر ومقر ( تلخ ) را براي كشتار وسختيهايى كه دشمن بر آنها وارد خواهد كرد وتلخيهاى زوال دولت ونعمت استعاره فرموده است ، همچنين واژه شعار براي ترس استعاره است وذكر لباس ترشيح آن است ، واژه دثار براي شمشير استعاره گرديده است ، مناسبت استعاره نخستين روشن است ومناسبت استعاره دوّم چيرگى وپيوستگى ترس بر آنهاست همچون جامه زيرين كه بر بدن چسبيده وپيوسته مىباشد . يكى از شارحان گفته است اين كه ترس به شعار تعبير شده براي اين است كه ترس در درون دل جاى دارد وتعبير سيف به دثار از اين جهت است كه شمشير بر ظاهر