تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 501

مساهمون:

ص٥٠١
اندام پوشيده مىشود همچنان كه شعار جامه زيرين ومتّصل به بدن است ودثار جامه‌اى است كه بر بالاى آن پوشيده مىشود ودر ظاهر قرار دارد ، واژه‌هاى مطايا ( مركب‌هاى سواري ) وزوامل ( شتران باركش ) را بدين مناسبت كه آنان بار گناهان را به دوش مىكشند استعاره آورده است ، واژه انّما كه ادات حصر است اشاره به اين است كه همگى حركات واعمال آنها بر خلاف قانون شرع بوده وجز خطا وگناه نمىباشد ، پس از اين آن بزرگوار سوگند ياد مىكند كه پس از أو بنى اميّه خلافت را ناگزير رها مىكنند ودر اين جا لفظ تنخّم ( آب بيني يا أخلاط سينه را بيرون افكندن ) را استعاره فرموده است كه بيانگر زوال حكومت از آنهاست وگويى آنان حكمرانى را قى مىكنند ، ويا مانند أخلاط سينه آن را بيرون مىافكنند واين به ملاحظه شباهت حكومت وخلافت آنها به أخلاط وآب بيني است ، اين كه فرموده است آن را نخواهند چشيد وطعم آن را نخواهند يافت اشاره است به اين كه پس از اين ديگر حكومت به آنها باز نخواهد گشت ، كلمه ما در جمله ما كرّ الجديدان به معناى مدّت است ، ومراد از جديدان شب وروز است وذكر اين عبارت كناية از طول مدّت است وهم آگاهى دادن است از آنچه در آينده واقع خواهد شد ، از پيامبر گرامى ( ص ) نقل شده است كه آن حضرت خبر داد كه بنى اميّه پس از أو خلافت را تصاحب خواهند كرد وآنها را نكوهش فرمود . به همين گونه مفسّران در تفسير قول خداوند متعال :
« . . . وَإِذْ قُلْنا لَكَ إِنَّ رَبَّكَ أَحاطَ بِالنَّاسِ وَما جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْناكَ إِلَّا فِتْنَةً
. . . « 1 » » از آن حضرت روايت كرده‌اند كه در اين رؤيا پيامبر ( ص ) مشاهده كرد كه بنى أمية مانند بوزينگان بر منبر أو جست وخيز مىكنند وپس از نزول آية مذكور آن حضرت به همين گونه آن را تفسير فرمود ، واين امر أو را اندوهگين ساخت وبه دنبال آن فرمود : شجره ملعونه ، بنى اميّه وبنى مغيره‌اند ، همچنين از آن حضرت روايت شده كه فرموده است :
هامش
( 1 ) سوره اسراء ( 17 ) آية ( 60 ) يعنى : . . . ما آن رؤيايى را كه به تو نشان داديم فقط براي آزمايش مردم بود ، وهم شجره ملعونى را كه در قرآن ذكر كرده‌ايم ، ما آنها را بيم مىدهيم . . .