اى بندگان خدا ! بدانيد تقوا پناهگاهى است ارجمند واستوار ، وگناه وبىتقوايى سرايى است سست وخوار ، كه بدى را از اهلش دور نمىسازد ، وكسى را كه به آن پناه برد حفظ نمىكند ، آگاه باشيد به وسيله پرهيزگارى نيش زهرآگين گناهان بريده مىشود ، وبا يقين عاليترين درجات به دست مىآيد .
بندگان خدا ! از خدا بترسيد ، بترسيد در باره آنانى كه نزد شما عزيزترين ومحبوبترين كسان به شمارند ، زيرا خداوند دين حقّ را براي شما آشكار وراههاى آن را برايتان روشن ساخته است ، فرجام كار يا بدبختى دائمي ويا سعادت هميشگى است ، پس در اين روزهاى فانى براي ايّام باقي ، زاد وتوشه آماده سازيد ، شما به توشه آخرت راهنمايى گرديده ، وبه كوچ كردن ، فرمان داده شدهايد ، وبراي به راه افتادن ترغيب شدهايد ، همانا شما همچون سوارانى هستيد كه بر جاى ايستادهايد ونمىدانيد در چه زمان دستور حركت به شما داده خواهد شد ، هان ! كسى را كه براي آخرت آفريده شده با دنيا چه كار است ؟ وبا مالي كه بزودى از أو گرفته مىشود وتنها وبال وحساب آن براي أو باقي است چه مىكند ؟
بندگان خدا ! پاداشهاى نيكى را كه خداوند وعده داده رها كردنى نيست ، وكيفر كارهاى بدى را كه نهى كرده خواستنى نيست .
بندگان خدا ! بپرهيزيد از روزى كه در آن كارها باز پرسى مىشود ، ولرزه واضطراب در آن بسيار است وكودكان از بيم آن پير مىشوند .
بندگان خدا ! بدانيد مراقبانى از خودتان وديدهبانانى از اعضا وجوارحتان وحسابگران راستگويى بر شما گماردهاند كه كارها وشماره نفسهايتان را ثبت مىكنند ، ظلمت شب تار ، شما را از آنها پوشيده نمىدارد ودرهاى محكم واستوار ، شما را از آنها پنهان نمىسازد ، همانا فردا به امروز نزديك است .
امروز با همه آنچه در آن است سپرى مىشود ، وفردا از پى آن در مىآيد ، ( واين آن چنان سريع است ) كه گويى هر كدام از شما به منزل
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 486
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٤٨٦