است كه انسان در دنيا از غير طريق شرعي به دست مىآورد ، امام ( ع ) با به كار بردن واژه لعق كمي وحقارت متاع دنيا را در مقايسه با لذّات وبهرههاى آخرت گوشزد فرموده وهشدار داده كه واجب است از آنچه نهى كرده دست باز دارند ، چنان كه فرموده است : كسى كه اينها را بر شما حرام كرده شما را زير نظر دارد و . . .
گفته مىشود فلانى أو را زير نظر وچشم وگوش خود دارد ، يعنى بر أمور أو آگاه است ، بنا بر اين معناى عبارت أخير اين است كه كسى كه ارتكاب گناه را بر شما حرام كرده ، وفرمانبردارى خود را بر شما واجب ساخته ، بر أحوال شما آگاه ، وبه آنچه مىكنيد دانا مىباشد ، واين سخن از نهى به تنهايى مؤثّرتر وباز دارندهتر است ، واژه عين ( چشم ) مجازا به جاى علم به كار رفته است .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 418
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٤١٨