( 1141 ) 141 - از سخنان آن حضرت عليه السّلام است :
وَلَيْسَ لِوَاضِعِ الْمَعْرُوفِ فِي غَيْرِ حَقِّهِ - وَعِنْدَ غَيْرِ أَهْلِهِ مِنَ الْحَظِّ فِيمَا أَتَى إِلَّا مَحْمَدَةُ اللِّئَامِ - وَثَنَاءُ الْأَشْرَارِ وَمَقَالَةُ الْجُهَّالَ - مَا دَامَ مُنْعِماً عَلَيْهِمْ مَا أَجْوَدَ يَدَهُ - وَهُوَ عَنْ ذَاتِ اللَّهِ بِخَيْلٌ - فَمَنْ آتَاهُ اللَّهُ مَالًا فَلْيَصِلْ بِهِ الْقَرَابَةَ - وَلْيُحْسِنْ مِنْهُ الضِّيَافَةَ وَلْيَفُكَّ بِهِ الْأَسِيرَ وَالْعَانِيَ - وَلْيُعْطِ مِنْهُ الْفَقِيرَ وَالْغَارِمَ - وَلْيَصْبِرْ نَفْسَهُ عَلَى الْحُقُوقِ وَالنَّوَائِبِ ابْتِغَاءَ الثَّوَابِ - فَإِنَّ فَوْزاً بِهَذِهِ الْخِصَالِ شَرَفُ مَكَارِمِ الدُّنْيَا - وَدَرْكُ فَضَائِلِ الْآخِرَةِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ( 28369 - 28285 )
[ ترجمه ]
« آن كس كه نيكى را جز در جاى خود به كار برد ، وبه غير مستحقّ احسان كند ، جز ستايش فرومايگان وثناگويى بدكاران وگفتار نادانان بهرهاى ندارد ، وتا هنگامى كه به آنها بخشش مىكند مىگويند « چه دست بخشندهاى دارد » در صورتي كه أو براي صرف مال در راه خدا بخيل است ، بنا بر اين به هر كس خداوند ثروتى بخشيده ، بايد بدان مال پيوند خود را با خويشاوندانش استوار سازد ، واز مردم مهماندارى كند ، وأسيران را رهايى دهد ، وگرفتاران را دستگيرى ، وبه تهيدستان ووامداران أعانت واحسان كند ، ودر اداى حقوق واجب إلهي وتحمّل سختيها ومشكلات به خاطر به دست آوردن پاداشهاى اخروى بردبار وشكيبا باشد ، چه رسيدن به اين صفات موجب شرافت وبزرگوارى در دنيا ودرك فضيلتهاى آخرت است ، ان شاء اللّه . »