گشت ودر برابر آنها به پا خاستند ، ليكن اين پاسخ را كساني دادهاند كه در سخنان آن حضرت دقّت به كار نبرده ، وألفاظ خطبه را بررسى نكردهاند تا بدانند حتّى كه انتهاى مدّت را مىرساند براي چه منظورى در اين جا به كار رفته ومتعلّق به چيست ؟
پس از اين امام ( ع ) دستور مىدهد كه احكام خداوند را اجرا وسنّتهاى پيامبر ( ص ) را كه از أو به جا مانده وبرقرار است مواظبت ، وآثار روشن ، وميثاق نزديكى را كه ميان أو وآنهاست رعايت كنند ، صدور دستور مذكور براي اين است كه هم در زمان حال وهم در هنگامى كه سختيها وبدبختيها به آنها هجوم مىآورد اين أمور را رعايت كنند ، وبه اين معناست كه در هنگام وقوع رويدادهاى مذكور وظيفة آنها انجام دادن اين كارهاست .
پس از آن امام ( ع ) در باره اين كه دسترسى به أسباب ارتكاب گناه آسان است تذكّر مىدهد ، كه نفس امّاره راههاى آن را هموار مىكند ، وموانع به جا آوردن اعمال حرام را از پيش پاى انسان بر مىدارد ، به اين صورت كه نخست خرد أو را فرمانبردار خويش مىگرداند ، وسپس أو را از راه خدا بيرون برده به وادى گمراهى مىكشاند ودر آنجا أو را دچار هلاكت ابدى مىسازد .
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 321
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص٣٢١