تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 285

مساهمون:

ص٢٨٥
بلكه آن را از أمور ممكن مىداند ، مراد از المدبرين عن اللّه كساني است كه از خداوند روى گردانيده أوامر ونواهى أو را پيروى نمىكنند ، ومقصود از العادلين به ، آنانى هستند كه براي خدا مانند مشركان مثل ومانند قرار مىدهند . تعالى عمّا يقولون علوّا كبيرا ( خداوند بسيار برتر وبالاتر است از آنچه مىگويند ) در جمله فجاهد في اللّه نسبت مجاهدت براي خدا استعاره است ، بدين مناسبت كه خداوند متعال به وسيله پيامبر ( ص ) مشركان را هدف تير خود قرار داده ، همچنان كه رزمنده به وسيله خود ويارانش با آنانى كه با أو مىجنگند پيكار مىكند . وتوفيق از خداست .

نيز از اين خطبه است :

وَإِنَّمَا الدُّنْيَا مُنْتَهَى بَصَرِ الْأَعْمَى - لَا يُبْصِرُ مِمَّا وَرَاءَهَا شَيْئاً - وَالْبَصِيرُ يَنْفُذُهَا بَصَرُهُ - وَيَعْلَمُ أَنَّ الدَّارَ وَرَاءَهَا - فَالْبَصِيرُ مِنْهَا شَاخِصٌ - وَالْأَعْمَى إِلَيْهَا شَاخِصٌ - وَالْبَصِيرُ مِنْهَا مُتَزَوِّدٌ - وَالْأَعْمَى لَهَا مُتَزَوِّدٌ ( 27315 - 27281 )

[ لغت ]

( شاخص ) : غافل ومسافر ، ونيز به معناى نگريستن وچشم دوختن به چيزى است .

[ ترجمه ]

« دنيا نهايت ديد كور دل است ، وآنچه را در پس آن است نمىبيند ، امّا كسى كه داراى بينش است ديدش از آن مىگذرد ، ومىداند كه در پس آن ، سراى ديگرى است ، از اين رو صاحب بينش در انديشه كوچ كردن از آن ، وكور دل در پى چشم دوختن ودلبستن به آن است ، بينا از آن توشه برمىگيرد ، ونابينا براي آن توشه گرد مىآورد . »

[ شرح ]

اين بخش از خطبه با اين كه فشرده وكوتاه است ، داراى دقايق ونكات بسيار است :