دارى از آنان بيمناكى .
( 26753 - 26732 )
فرموده است : فاترك تا . . . منعوك .
يعنى : دنيايشان را به خودشان واگذار ، ودينت را برهان ، چه بسيار است نياز آنها به دين تو ، وچه بسيار است بىنيازى تو از دنياي آنها .
( 26761 - 26754 )
فرموده است : ستعلم من الرّابح غدا والأكثر حسّدا
يعنى : خواهى دانست كه چه كسى فردا سود مىبرد وبه چه كسى بيشتر رشك وحسد مىورزند ، اين سخن اشاره به روز رستاخيز است ، واين روشن است كسى كه دنيا را رها مىكند وبدان اعتنا ندارد ، نسبت به كسى كه خواستار ودوستدار آن است سود بيشتر را برده ، وهر چه سود بيشتر باشد حسودان نيز زيادترند .
( 26797 - 26762 )
فرموده است : ولو انّ السّماوات . . . تا مخرجا .
اين بيان ، مژدهاى است كه امام ( ع ) بر خلاصي أبى ذرّ از سختى حال وبدى اوضاعى مىدهد كه در نتيجة تبعيد براي أو پيش آمده است واين كه تبدّل أحوال را مشروط به پرهيزگارى كرده اشاره است به آنچه خداوند متعال فرموده كه
« وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً
« 3 » » ابن عبّاس گفته است كه پيامبر خدا ( ص ) اين آية را قرائت كرد وفرمود كسى كه پرهيزگار باشد خداوند از شبهات دنيا وسكرات مرگ وسختيهاى روز قيامت مخرج ومفرّى براي أو قرار مىدهد ، آشكار است كه تقوا را شعار خود گردانيدن ، وپرهيزگارى را شيوه خود ساختن ، سبب قاطعى است كه انسان بتواند از دنيا وخوشيهاى آن چشم طمع بردارد ، ونفس امّاره را از وقوع در شبهات باز دارد ، ودر اين صورت رهايى أو از سكرات مرگ وسختيهاى روز رستاخيز آشكارتر وقطعىتر است ، واين كه امام ( ع ) در بيان تنگى وبد حالي انسان مبالغه كرده ، واز آن به بستن درهاى آسمانها وزمين بر
هامش
( 3 ) سوره طلاق ( 65 ) آية ( 2 ) يعنى : وهر كس خدا ترس شود خداوند راه بيرون شدن ( از گناهان وبلا وحوادث سخت را ) براي أو مىگشايد .