( 26634 - 26629 )
فرموده است : وهل خلقتم . . . تا عن ذكرهم .
اين پرسش نيز بنا بر آنچه پيش از اين ذكر شد بر سبيل تقرير است . واژه حثاله براي مردم سفله وفرومايه به كار رفته است .
( 26661 - 26635 )
فرموده است : لا تلتقي بذمّهم الشّفتان ،
يعنى : اينان كوچكتر از آنند كه انسان به مذمّت آنها پردازد . واژه استصغارا وذهابا بنا بر اين كه مفعول له مىباشند منصوب شدهاند ، استشهاد به آية شريفه واسترجاع امام ( ع ) در اين جا بسيار به جا ونيكوست ، زيرا چگونگى أحوال ، وفقدان نيكان وبقاى أشرار وفرومايگان آنان مصيبتى است كه دامنگير آنها شده ، ويكى از آدابى كه خدا براي صابران در برابر مصيبتها تعيين فرموده اين است كه خود را تسليم ذات حق كنند ودر برابر مصيبتها بگويند :
إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
چنان كه خداوند متعال فرموده است :
« وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ »
سپس با اظهار درد واندوه در باره تباهيهاى اجتماعي ونبودن كساني كه جلو اين مفاسد را بگيرند واين أوضاع را دگرگون كنند ، ومردم را از اين آلودگيها باز دارند ياد مىكند ، واين تذكّر براي بيدارى وهشيارى آنهاست كه اگر چه در ميان آنان كساني هستند كه از اين تباهيها به دور وآنها را ناخوش مىدارند امّا در صدد دگرگونى أوضاع وجلوگيرى از منكرات وبازداشتن تبهكاران از ارتكاب مفاسد نيستند ، واين خود رياكارى واز اعمال زشت است .
( 26699 - 26662 )
فرموده است : أفبهذا . . .
يعنى : با اين تبهكاريها وكوتاهيها مىخواهيد در جوار قدس الهى قرار گيريد وبه مقام قرب أو دست يابيد ، ودر بهشتى كه از پليديهاى اين قالب بدني پاك ، ومقام تنزيه حقّ تعالى از هر گونه مانند وشريك است جاى گيريد ، واين از قبيل استفهام انكارى است ، چنان كه در دنباله آن مىفرمايد هيهات . . . وچون اين اعمال فاسد آنها كه كار زشت را بد مىشمارند ، ولى از ارتكاب آن جلوگيرى نمىكنند ، نوعي زهد ظاهري ونفاق باطني است ، لذا به آنها هشدار مىدهد كه عمل آنها مانند اين است كه بخواهيد خداوند را براي به دست آوردن بهشت أو