از قرآن به بهار دلها تعبير فرموده بدين جهت است كه اين كتاب إلهي جامع أنواع علوم ارزشمند ، وحاوي اسرار شگفتآور دقيقى است كه گلزارى فرح انگيز براي دلهاست ، همچنان كه فصل بهار ، بستر گلهاى زيبا وبا طراوتى است كه چشمان را روشنى ، ودلها را سرور وشادى مىبخشد .
( 22447 - 22443 )
6 - الاستشفاء بنوره :
اين كه قرآن شفا بخش دلها از تاريكى وبيمارى جهل است ، بىنياز از توضيح است .
( 22479 - 22449 )
7 - حسن تلاوته :
قرآن را نيكو قرائت كردن ، يكى از أسباب فهم معاني قرآن ، وباعث تدبّر وانديشه در آيات آن است ، وبا تلاوت نيكوى آن است كه فوايد آن ظاهر ، واز قصّههاى آن عبرت ومنفعت حاصل مىشود ، البتّه قرآن زماني پربارترين قصّهها وگفتههاست كه همان گونه كه پيش از اين بيان داشتهايم ، حقّ تلاوت آن ادا ، وچنان كه شايسته وسزاوار است قرائت شود .
پس از اين امام ( ع ) بيانات خود را در باره أموري كه ذكر فرموده واعمالي كه بر شمرده وشايسته است اين اعمال مطابق علم وفقه انجام شود ، با اشاره به نقصان ارزش دانشمندى كه به دانش خود عمل نمىكند ، تأكيد مىفرمايد ونخست أو را با ناداني كه از راه حقّ وصراط مستقيم منحرف شده ، برابر ساخته ، وسپس از أو نيز پستتر شمرده است . امّا علّت اين كه چنين دانشمندى با نادان گمراه برابر است اين است كه هر دو از ثمرات جهل كه همان گمراهى وانحراف است بطور يكسان برخوردارند ، ودر عدم انتفاع از فوايد دانش وثمرات آن كه اعمال صالح است با يكديگر برابرند ، واين كه امام ( ع ) أو را از نادان منحرف نيز پستتر وزبونتر شمرده به سه دليل است :
1 - اين كه حجّت ، عليه أو بزرگتر وكاملتر مىباشد از اين روست كه جاهلان ونادانان مىتوانند بگويند
« وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ »
يعنى : ما از اين غافل بوديم ونمىدانستيم ، امّا عالم نمىتواند چنين چيزى بگويد ، چنان كه پيامبر گرامى ( ص ) فرموده است : العلم علمان : علم على اللّسان فذلك حجّة اللّه