گفته شد ، زيرا نيكوكارى موجب نزديك شدن دلهاى مردم به يكديگر ، واتّفاق آنها بر محبّت نيكوكار است ، وكسى كه داراى بهرهاى از اين صفت باشد ، كمتر اتّفاق مىافتد كه دچار خوارى وزبونى شود .
امام ( ع ) پس از فراغ از بيان آنچه موجب كامل شدن مراتب ايمان مىشود ،
به ذكر أموري كه ايمان را در دل استوار وپايدار مىسازد ، مىپردازد كه عبارت است از :
( 22405 - 22399 )
1 - الاندفاع في ذكر اللّه :
پيوسته به ياد خدا بودن وبه ذكر أو شتافتن ، از أموري است كه پايه ايمان به خدا را در دل محكم مىكند وامام ( ع ) به سبب اين كه ياد خدا نيكوترين ذكر است ، مردم را بدان ترغيب فرموده است ، زيرا ياد أو موجب به دست آمدن كمالاتى است كه باعث سعادت آخرت است ، همچنين سبب وصول به درجات قرب إلهي است ، وما در آينده آن جا كه در باره توبه سخن مىگوييم ، فضيلت ذكر وفوايد آن را بيان خواهيم داشت .
( 22414 - 22407 )
2 - الرّغبة فيما وعد المتّقين :
شوق ورغبت به كسب ثوابها وتحصيل پاداشهايى كه خداوند در آخرت به پرهيزگاران وعده داده ، از ديگر أموري است كه بدان تأكيد شده ، واز لوازم طاعت وعمل براي اوست وچون تخلّف از جانب خداوند نسبت به آنچه فرموده وآگاهى داده محال است ، لذا وعده أو راستترين وعدههاست .
( 22421 - 22416 )
3 - الاقتداء بهدي النّبيّ ( ص ) :
ديگر پيروى از روش پيامبر ( ص ) است كه معناى آن آشكار مىباشد .
( 22427 - 22423 )
4 - اتباع سنّته ( ص ) :
چون پيامبر ( ص ) ما اشرف پيامبران است ، سنّت وطريقه أو نيز بهترين وشريفترين سنّتهاست ، وپيروى از راه وروش أو از هر راه ورسم ديگرى به هدايت مقرونتر وبه خداوند نزديكتر است .
( 22441 - 22431 )
5 - تعلّم القرآن :
اين كه آموختن قرآن از جمله چيزهايى است كه ايمان به خدا وپيامبرش ( ص ) را تحكيم وتقويت مىكند روشن است ، واين كه امام ( ع )