( 16822 - 16807 )
29 - قوله عليه السلام : ولم يختلف في مقاوم الطّاعة مناكبهم إلى قوله رقابهم :
« شانههاى فرشتگان در صف عبادت وفرمانبردارى ، پس وپيش نمىشود » كناية از پايدارى واستوارى آنها در أطاعت وفرمانبردارى است .
لفظ « مقاوم » را كه به معنى ده عدد پر ، در هر بالى از بالهاى پرندگان مىباشد ، استعاره از أطاعت وفرمانبردارى فرشتگان آورده است . دليل اين موضوع ، مطابق شرحي كه قبل از اين گذشت وجوب أطاعت خدا مىباشد ، واز اهمّ عبادات ، شناخت ومعرفت حق سبحانه ، وتعالى وتوجّه به اوست .
لفظ « مناكب شانهها » بمعنى چهار عدد پر ، مىباشد ، كه پس از « مقاوم » ذاتا در هر بالى قرار دارد . وجه شباهت اين است كه « مناكب » بعد از « مقاوم » قرار گرفته وبا نظم وترتيب وروش خاصّى ، كه هيچ گاه از آن وضع مخصوص خارج نمىشود . وبدينسان ذات وجرم ذاتي ملائكة ، در سبك وكيفيّت مهمّ عبادي ومعرفتي خاصّى كه قرار گرفتهاند ، دگرگونى وتغييرى پيدا نمىكنند . بلكه در صفّ واحدى منظّم ايستاده ، وبدليل استقامت راهشان به سوى حق ، گروهى نسبت به گروهى ديگر تخلّف نداشته ، پس وپيش قرار نمىگيرند ، ودر توجّه به حق سبحانه وتعالى از نظام وترتيبشان چنان كه در خطبهء اوّل به هنگام شرح جملهء : وصافّون لا يتزايلون ، بدان اشاره كرديم خارج نمىشوند .
امام ( ع ) لفظ « رقاب » وثنى را نيز استعاره به كار برده است . مفهوم عبارت اين است كه از رنج عبادت ، توجّهى به استراحت وآسايش ندارند ، تا در انجام أوامر خداوند كوتاهى داشته باشند . مقصود نهايى كلام امام ( ع ) اين است كه از فرشتگان أحوال وخصوصيات بشرى مانند : خستگى استراحت و . . . را نفى كنند ، زيرا اين أمور از ويژگيهاى جسم وأبدان مىباشد .
( 16837 - 16823 )
30 - قوله عليه السلام : ولا تعدو إلى قوله الشّهوات :
شما پيش از اين معناى غفلت وبي خبري را دانستهايد ( پس تكرار آن لزومى ندارد ) وامّا معناى بلادت
و