اميدى كه به پروردگارشان دارند از عشقشان به حق تعالى نكاسته است مخالفت از چيزى به معناى بازگشت از آن مىباشد ( يعنى فرشتگان از محبّت وعشق به خداوند عدول نمىكنند هر چند اميد زيادى به رحمت حق داشته باشند ) .
چنان كه سابقا توضيح داده شد ، علاقة فرشتگان آسمان وشوق آنها به كمال يأبى خود ، دائمي وثابت است . بنا بر اين اميدواريشان به بخشنده كمال هميشگى خواهد بود .
لفظ « غيض » در كلام امام ( ع ) استعاره به كار رفته است .
( 16797 - 16791 )
27 - قوله عليه السلام : ولم تجفّ لطول المناجاة اسلات ألسنتهم
طول مناجاة وراز ونيازها ، ترى زبان فرشتگان را خشك نمىكند .
طول مناجاة ملائكة ، به معناى توجّه دائمي آنها بذات حق تعالى است .
لفظ « ألسنته » را استعار آورده وآن را با كلمهء « الأسلات » ترشيحيّه كرده است ، به ملاحظهء تشبيه كردن فرشتگان در مناجاتشان به انسانهاى راز ونياز كننده .
خشك نشدن زبانشان بر اثر مناجاة ، كناية از عدم سستى ، وناتوانى ورنجورى آنها در عبادت است ، زيرا روشن است كه فرشتگان زبانى از گوشت ندارند ، تا خشكى بر آن عارض شود .
( 16806 - 16798 )
28 - قوله عليه السلام : ولا ملكتهم إلى قوله أصواتهم :
عبادت وپرستش ، فرشتگان را دچار ضعف نمىكند ، تا صدايشان ضعيف شود ، وتضرّعشان در پيشگاه حق به آهستگى گرايد .
اين عبارت إمام ( ع ) بيان منزّه دانستن فرشتگان از خصوصيّات بشرى وويژگيهاى جسماني است . به همين دليل ، ضعف وناتوانى خستگى اعضاى به هنگام مشغلهء زياد وشدّت يافتن كار بر آنها عارض نمىشود .
پيش از اين دانسته شد كه ملائكة آسمان ، دچار اين عوارض نمىشوند .
لفظ « أصوات » مانند « السنة » استعاره به كار رفته است .