تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 719

مساهمون:

ص٧١٩
سر فرض مىكنند . در حالي كه شما بخوبى آگاه هستيد ، بودن در سمت وجهت از ويژگيهاى مخلوق وپديده‌هاى جسماني است . پس در نهايت اينان نيز لباس آفريده را بر اندام آفريدگار مىپوشاند واز انديشه فاسدى كه دارند ، خدا را بسان مخلوق تعريف وتوصيف مىكنند . از اينان گروهى با توجّه بظاهر آيات قرآن براي خداوند اعضا وجوارحي همچون دست وپا چشم وصورت و . . . اثبات مىكنند ، گروهى ديگر ( از اين پا فراتر نهاده ) وبا جسارت خدا را داراى هيأتى جسماني پنداشته ومعتقد شده‌اند كه قسمت بالاى اندام خداوند خالى ، وقسمت پايين پر است ، وموهاى سر مجعّد وسياه وديگر مزخرفات وأمور كفر آميز . - وخداوند از آنچه ستمكاران در حق أو روا مىدانند ومىگويند ، بزرگوارتر وبلند مقام‌تر است . تجزيهء خداوند در ذهنيّت آنها بداشتن دست وپا و . . . تجزيهء به جسم وجسمانيّات است . واين همان اثبات اعضا وجوارح ياد شده مىباشد . آنها با دريافتهاى عقلي ناقصى كه از توهمّات فاسدشان سرچشمه مىگيرد ، خدا را داراى خلقتى دانسته‌اند كه داراى قواى گوناگونى است . ( البتّه اين عقيدة را ) به تقليد از پدران گذشتهء خود پذيرفته‌اند . اعضا از جسم وبدن تولّد يافته وپديد مىآيند ، وبوسيلهء نيروهاى طبيعي ، نباتى وحيواني وجز اينها تكامل مىيابند . اعضا در حقيقت ذات نيروهاى گوناگونى هستند ودر عمل نيز متضاد مىباشند ونيازمند يك جمع آورنده وتركيب كننده‌اى هستند وبا صداى بلند ممكن بودن خود را اعلان مىنمايند . ويژگيهاى ياد شده أموري هستند كه آفريدگار وصانع از آنها پاك ومنزه است به هيچ وجه به اين خصوصيات متصف نمىشود . ( 16130 - 16105 )

قوله عليه السلام : وأشهد أنّ من ساواك بشئ من خلقك إلى قوله بيّناتك

اين جمله امام ( ع ) شهادت دومى است بر كافر بودن كسى كه خدا را به چيزى