تشبيه كند ويا براي أو مثل ومانندى تصور كند .
عبارت حضرت اشاره به يك قياس برهاني است كه مطابق شكل اوّل آمده وكبراى قياس از كتاب خدا وصريح آيات روشن ومحكم استنتاج شده است .
مقصود از « بيّنات » در كلام امام ( ع ) أنبيا ( ع ) و « شواهد حجج أنبياء » آيات نازلهء از جانب حق تعالى است . از جمله حجج شاهد ، اين سخن حق تعالى است كه مىفرمايد :
قُلْ أَ إِنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الْأَرْضَ فِي يَوْمَيْنِ وَتَجْعَلُونَ لَهُ أَنْداداً
« 9 » ؛
قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَأُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَمَنْ بَلَغَ
« 10 » .
شريك گرفتن براي خداوند كفر نمايانى است .
مقدّمه اوّل در برهاني كه از سخن امام ( ع ) استفاده مىشد ، شبيه گرفتن خداوند به مخلوقات بود ، شبيه گرفتن بدين معنى است كه براي خداوند مثل مانند تصوّر شود .
چنان كه ( پيش از اين ) دانستى برهان عقلي ، درستى شهادت بر كفر تشبيه كنندگان دادن را تصديق مىكند . زيرا تشبيه كردن خداوند به آفريدگانش ، با اين كه أو از مشابهت داشتن به غير مبرّاء وپاك است ، بدين معنى است كه آنچه در گمان وخيال صانع وخالق عالم پنداشته شده است ، صانع وآفريدگار نباشد . اعتقاد به صانع داشتن غير صانع حقيقي ، كفر وگمراهى است .
هامش
( 9 ) سوره فصلت ( 41 ) آية ( 9 ) : بگو آيا شما به آن كه زمين را در دو روز آفريده كفر مىورزيد وبراي أو مثل ومانند قرار مىدهيد .
( 10 ) سوره انعام ( 6 ) آية ( 19 ) : بگو آيا شما گواهى مىدهيد كه با خداى يگانه خدايان ديگرى هستند .
بگو من چنين گواهيى نمىدهم ، بگو نه ، أو خدايى است يگانه واز كساني كه براي خداوند شريك قرار مىدهند بيزاريم .