تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 430

مساهمون:

ص٤٣٠
گمراهان استعاره آورده است . 8 - پيامبر عهده‌دار امر رسالت بود ، وبا نيرومندى وقوّت آنچه بر عهده داشت به انجام رساند . در عبارت امام ( ع ) تمام كلماتي كه به صورت منصوب ( ) به كار رفته‌اند معناى حال را دارند . بدين معنى كه پيامبر ( ص ) عهده‌دار رسالت شد ، در حالي كه قيام به اين واجب نمود و . . . در بيان امام ( ع ) جملهء « كما حمّل زيبائى خاصّى دارد . بدين توضيح كه حضرت از خداوند مىخواهد ، چنان كه قيام به امر رسالت را با همهء مشكلاتى كه دارد ، بر دوش پيامبر گذاشته است رحمتي به همان اهميّت وفراوانى بر پيامبر ( ص ) نازل فرمايد ، زيرا پاداش حكيم عادل ، با فعل پاداش گيرنده مناسبت خواهد داشت ، زيرا استحقاق يافتن رحمت اين برابرى را ايجاب مىكند . 9 - پيامبر ( ص ) در امتثال أوامر حق تعالى ، ورضايت وى كوشا بود . 10 - در انجام فرامين خداوند كوتاهى نداشت ، وخوددارى نمىكرد . 11 - در انجام دستورات الهى ، عزم وارادهء راسخى داشت ، وبه هيچ وجه در به كارگيرى آنها تأمّل نمىكرد . 12 - وحى خداوند را بخوبى فرا گرفته حفظ وضبط مىكرد ، واز جهت نيروى نفساني آمادگى لازم را دارا بود . 13 - در تبليغ رسالت واداى امانت ، پيمان خداوندى را حفظ ونگاهبانى مىكرد . چون معنى عهد خداوند قبلا دانسته شد نيازى به تكرار آن احساس نمىشود . 14 - براي نفوذ دادن دستورات الهى در جهان ، ومتوجّه ساختن مردم به پيمودن راه حق ، تلاشگرى شايسته بود .