كه براي رضاى خداوند ، وحمايت از دينش ، بدون ملاحظه ، پدران وبرادرانشان را مىكشتهاند واين امر موجب سستى آنها در دينشان نمىشده ، بلكه بر ايمان وتسليمشان در برابر فرمان خدا مىافزوده است ، وحركتشان را بر راه روشن هدايت ، وشكيبايى در طاعت ، وتحمّل سوزش دردهاى پياپى را ، زياد مىكرده است . ودر صداقت يارى خود از رسول خدا ( ص ) تا بدين حد جدّى وقاطع بودهاند ، كه هرگاه يك نفر از مسلمين با دشمن درگير مىشده ، بدين قصد بودهاند كه هر كدام بتواند جان ديگرى را از تنش بگيرد .
امام ( ع ) لفظ « كأس » را كه به معناى ظرف آب خوردن است ، مجازا براي جرعهء تلخ مرگ به هنگام كشته شدن به كار برده است وبا بيان اين جمله ، كه گاهى پيروزى با ما وگاهى با دشمنان ما بود . مىخواهد اين پندار را از ذهن شنونده بيرون كند ، كه اقدام جدّى آنان بر جهاد در راه خدا ، نه به دليل آن نيرومندى بوده ، كه مسلمانها در آن روز داشتهاند ، وپيروزى خود را به يقين مىدانستهاند ! بلكه با وجودي كه گاهى پيروزى از آن دشمنان مسلمين بوده ، أصحاب رسول خدا ( ص ) در امر جهاد كوتاهى نكرده ، نهايت تلاش خود را به كار مىگرفتهاند .
كلمه « مرّة » در عبارت حضرت به عنوان ظرف ، منصوب است . معناى ضمني كلام چنين مىشود : گاهى برترى به نفع ما بر دشمنان ، وگاهى به نفع آنان بر عليه ما بود .
( 10172 - 10162 )
سپس مىفرمايند : ( فلمّا رأى اللّه صدقنا إلى قوله النّصر
« چون كه خدا درستى وصداقت ما را ديد ، خوارى را بهرهء دشمن وپيروزى را بر ما نازل فرمود . » در اين كلام توجّه بدين حقيقت مىدهند ، كه در جود وبخشش الهى هيچ بخلى نيست واز ناحيهء ذات مقدس حق تعالى منعى وجود ندارد ، بخشش وكرم الهى هر آماده بخشش ومستعد رحمتي را فرا مىگيرد .
منظور از ديدن خداوند راستى وصداقت مسلمين را ، دانستن استحقاق
و