( 1056 ) 56 - از سخنان امام ( ع ) است
أَمَّا إِنَّهُ سَيَظْهَرُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي رَجُلٌ رَحْبُ الْبُلْعُومِ - مُنْدَحِقُ الْبَطْنِ يَأْكُلُ مَا يَجِدُ وَيَطْلُبُ مَا لَا يَجِدُ - فَاقْتُلُوهُ وَلَنْ تَقْتُلُوهُ - أَلَا وَإِنَّهُ سَيَأْمُرُكُمْ بِسَبِّي وَالْبَرَاءَةِ مِنِّي - أمَّا السَّبُّ فَسُبُّونِي فَإِنَّهُ لِي زَكَاةٌ وَلَكُمْ نَجَاةٌ - وَأَمَّا الْبَرَاءَةُ فَلَا تَتَبَرَّءُوا مِنِّي - فَإِنِّي وُلِدْتُ عَلَى الْفِطْرَةِ وَسَبَقْتُ إِلَى الْإِيمَانِ وَالْهِجْرَةِ ( 10273 - 10219 )
[ لغات ]
( رحب البلعوم ) : كسى كه مجراى حلقش گشاد باشد .
( مندحق البطن ) : شكم بزرگ وبرآمده .
[ ترجمه ]
« اى مردم كوفه ! آگاه باشيد كه بزودى پس از من ، مردى گشاده گلو وبرآمده شكم ، بر شما مسلط مىشود كه هر چه بيابد ، بخورد وهر چه نيابد بجويد ، ( منظور معاوية بن أبي سفيان بود كه بر اثر نفرين پيامبر ( ص ) هر چه مىخورد سير نمىشد ، مىگفت : خسته شدم وسير نشدم ) .
اگر بر أو دست يافتيد بكشيدش ، ولى هرگز نمىتوانيد أو را بكشيد . بدانيد وآگاه باشيد ، بزودى آن مرد به دشنام گفتن وبيزارى جستن از من ، شما را امر مىكند ، اگر ناچار شديد كه جان خود را نجات دهيد . مرا دشنام گوييد رواست ، چه اين كه دشنام گويى شما از روى ضرورت سبب بلندى مقام من ، وموجب