بيچارگى بر آنان چيره شده است .
ششمين صفت اين گروه از مؤمنان چنان است كه گويا در گردابى از درياى آب شور گرفتار آمدهاند . در اين عبارت حضرت لفظ « دريا را » با صفت شورى مايل به تلخى ، از وضع ناسازگار دنياي لهو وبيهوده عارية آورده است وجه مشابهت اين است ، چنان كه دنيا شايسته بهرهمندى ونتيجهگيرى براي آخرت نيست ، بلكه دنيا دوستى موجب عذاب آخرت مىشود ، درياى شور هم براي شناگر تشنه رفع تشنگى نمىكند ، هر چند بسيار تشنه باشد ونوشيدن آب وباقي ماندن در داخل آن به نهايت درجه برسد . ( 7477 - 7461 ) به دنبال اين توصيفات حضرت مىفرمايد : « اين دسته پنجم دهانشان بسته وقلبشان جريحهدار است » ، أفواههم ضامرة وقلوبهم قرحة ؛ شرح اين فرموده اين است كه : اينان به دليل اين كه از لذّتهاى دنيا بريده ، وبا مردمان دنيا پرست بعلّت غرق بودن آنها در خوشيهاى ناپايدار آن ، قطع رابطه كردهاند ، دهانشان به سبب روزه گرفتن زياد از چشيدن غذا دور مانده است ، ودلهايشان از تشنگى ، يا ترس از خداوند متعال ويا از جهت تشنهء ملاقاة حق بوده ودريافت رحمت آن ، ورسيدن به نعمتهاى بهشت ، ويا به دليل بدكاريهاى فراوان ديدن ، وعدم توان از پيشگيرى منكرات ، جريحهدار است .
برخى از شارحان كلمهء « ضامرة » را ، « ضامزة » روايت كردهاند ، كه بمعنى سكوت وكمگويى است .
هفتمين ويژگى اين گروه ، پند واندرز دادن مردمان است ، تا بدان حد كه از موعظه خسته شوند ، دليل خستگى آنان از پند واندرز ، بىتوجّهى مردمان وعدم تأثير موعظه در دل آنهاست ، نه بىميلى پند دهندگان وتحمل نكردن رنج آن .
هشتمين صفت اين گروه اين است كه تا سرحدّ ذلّت وخوارى ، مورد خشم وغضب نااهلان واقع مىشوند .
نهمين ويژگى آنان اين است كه آن قدر در راه اعتلاى حق به شهادت
شرح نهج البلاغة ( فارسي ) — صفحة 151
مساهمون: ابن ميثم البحراني
ص١٥١