اين كه كارهاى تظاهرآميز اين گروه به هيچ وجه ، قناعت وزهد به حساب نمىآيد .
احتمال اين كه اين دستهء چهار ، نه ، توانمند بر دستيابى دنيا باشند ونه فريبكار ، نيز هست .
( 7460 - 7423 )
امّا دستهء پنجم : اشخاصى هستند كه قصدشان رسيدن به قرب خداوند متعال است .
فرمودهء حضرت : بقي رجال آخر ؛ اشارهء به همين گروه پنجم دارد كه برايشان اوصافى را به شرح ذيل برمىشمارند :
1 - ياد بازگشت به سوى خداوند چشمان آنها را فرو بسته است . توضيح مطلب اين كه آنها كه قصدشان رسيدن به قرب حق تعالى است ، هرگاه به جانب قدس خداوندى توجّه نمايند وهمواره خود را در محضر خدا ببينند وبه اين موضوع كه سرانجام به سوى أو باز مىگردند ، نه ، كه همواره فرا روى أو هستند ، توجّه كنند ، ناگزير به دليل ، شرمسارى از خداوند وخشنود بودن ، به مطالعه أنوار الهى وترس از اين كه توجّهشان به غير ، آنان را از صعود به درجات عالي ملكوت به پستترين مراتب هلاكت فرو افكند ، از غير خداوند كنارهگيرى مىكنند .
روشن است كه حسّ پيرو دل است ، هرگاه ديدهء دل سرگرم مطالعهء أنوار مقدّس حق وغرق در جلال وعظمت خداوند باشد ، حسّ را به دنبال خود مىكشاند ، بنا بر اين از ناحيهء حسّ توجّه به امر ديگرى نخواهد كرد . مقصود از :
« غضّ بصر » كه فرمودند اين است .
2 - صفت بارز ديگر گروه پنجم اين است . كه ترس از روز محشر وقيامت أشك آنها را سرازير كرده است . خوف خائفين به دو صورت وهر كدام به چند قسم تقسيم مىشوند :
الف : ترس از أمور ذاتا ناپسند .
ب : ترس از أموري كه انجام آنها به دليل كراهت ذاتي ، ناپسند است .