مرحوم شيخ بهائى در كتاب خود بنام « اربعين » صفحه 11 راجع به بحث ما نحن فيه فرموده است : استدلال بحديث نبوى ( منسوب به پيامبر « ص » ) جهت اثبات حجيّت خبر واحد ، دستكمى از استدلال به آيه نفر ، جهت اثبات حجيّت خبر واحد ، ندارد يعنى اگر قرار باشد كه جهت اثبات حجيّت خبر واحد به آيه نفر ، استدلال شود بهتر است كه بحديث نبوى استدلال شود . از اين سخن شيخ بهائى استفاده مىشود كه استدلال به آيه نفر از ضعف و سستى برخوردار مىباشد چه آنكه حديث مذكور بر حجيّت خبر واحد دلالت ندارد و مستفاد از حديث اين است كه حفظ حديث براى امّت ( من حفظ على امّتى . . . ) عمل پسنديده است و پسنديده بودن عمل حفظ ، دلالت برآن ندارد كه از باب تعبّد قبول بر امّت اسلامى واجب باشد و احتمال دارد كه وجوب قبول به حصول علم و يقين مشروط باشد . علىاىّحال در عين حالى كه استدلال بحديث نبوى جهت اثبات حجيّت خبر واحد ، ضعيف است شيخ بهائى فرموده است : دلالت نبوى بر حجيّت خبر واحد كمتر از دلالت آيه نفر برآن ، نمىباشد .
توضيح عبارت ( قوله من حفظ على امّتى اربعين حديثا . . . ) كلمه « حفظ » از باب علم مىباشد و مصدر آن « حفظ » خواهد بود و كلمه « على » به معناى لام است يعنى كسى كه براى امت من چهلتا حديث حفظ نمايد كذا و كذا راجع به معناى حفظ احتمالاتى موجود است 1 - مراد از حفظ يعنى در صفحه خاطر و ذهن خود بسپارد در زمانهاى قديم منظور از حفظ همين معنا بوده است . 2 - حفظ يعنى احاديث را ضبط و ثبت نمايد و از اندراس و از بين رفتن آنها جلوگيرى به عمل آورد و در مفاد آنها بينديشد و طبق آنها عمل نمايد و براى ديگران بازگو كند و فرق نمىكند چه آنها را در صفحه خاطر نقش كنند و يا در صفحات دفاتر رسم
أوضح الشروح في فرائد الأصول ( شرح فارسى بر رسائل شيخ انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 360
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٣٦٠