از آنچه كه خبر حكايت شده متضمّن آن مىباشد ، واجب نمىباشد به سخن ديگر فهم و برداشت آقاى منذر براى مجتهد ديگر حجّت نمىباشد تا تخوّف و حذر بر مجتهد ديگر واجب باشد .
( فالآية الدالّة على وجوب التخوف . . . »
بنا بر بررسى فوق آيه مباركه نفر كه دلالت بر وجوب حذر و تخوّف ( ترس خوردن ) بدنبال تخويف منذرين دارد ، وجوب تخوّف و حذر را بطور مطلق و براى همهكس ثابت نمىكند و بلكه آيه به كسى كه مقلّد آقاى منذر مىباشد ، اختصاص دارد . ( للاجماع على انّه لا يجب على المجتهد ) اجماع و اتفاق علماء ثابت است بر اينكه براى مجتهد و صاحبنظر حذر و تخوّف در برابر انذار و تخويف مجتهد ديگر ، واجب نمىباشد يعنى تقليد از مجتهدى بر مجتهد ديگر واجب نيست ( انّما الكلام فى انّه . . . ) سخن در اين است كه آيا بر مجتهد تصديق مجتهد ديگر ( منذر ) در رابطه با الفاظ و اصواتى كه از معصوم ( ع ) حكايت مىنمايد واجب است يا خير ؟ اگر واجب باشد حجيّت خبر واحد ثابت مىشود متأسفانه آيه نفر دلالت كذائى ندارد يعنى آيه مباركه مىگويد بر هركسى كه حذر و تخوّف واجب است ( كه همان مقلّد مىباشد ) تصديق هم واجب است و اما بر كسى ( مجتهد ديگر ) كه حذر و تخوّف واجب نيست تصديق واجب نمىباشد بنابراين آيه مباركه نفر ، بيگانه از مدّعا ( حجيّت خبر واحد ) مىباشد ( فالحقّ انّ الاستدلال بالآية . . . ) از بررسىهاى گذشته معلوم گرديد كه حق مطلب اين است كه آيه مباركه نفر ، را جهت اثبات 1 - اجتهاد وجوب كفائى است 2 - تقليد از مجتهد بر عوام النّاس واجب مىباشد ، به كار بگيريم بهتر و سزاوارتر است از اينكه آيه را جهت اثبات حجيّت خبر واحد مورد استدلال قرار بدهيم .
و ذكر شيخنا البهائى قدس سره فى اول اربعينه . . . ج ص 131 ، س 10 ، ق ص 81 ، س 8 )
أوضح الشروح في فرائد الأصول ( شرح فارسى بر رسائل شيخ انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 359
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٣٥٩