نخواهد شد .
ايراد دوّم : ( و منها انّ مفهوم الآية لو دلّ على حجيّة خبر العادل . . .
ج ص 121 ، س 14 ، ق ص 74 ، س 14 )
ما حصل ايراد اين است كه سيد مرتضى و تابعين وى ادعاى اجماع نمودهاند بر عدم حجيّت خبر عادل از يك طرف سيد و تابعين او عادل مىباشند و از طرف ديگر ادعاى اجماع به معناى خبر دادن از حكم امام ( ع ) بر عدم حجيّت خبر ، مىباشد . اگر مفهوم آيه نباء حجيّت خبر عادل را ثابت نمايد خبر دادن سيد و تابعين وى ، حجّت مىشود و با اثبات حجيّت قول سيد مرتضى ، عدم حجيّت خبر عادل ، ثابت مىگردد و سرانجام از مفهوم آيه نباء عدم حجيّت خبر عادل استفاده مىشود .
( و فساد هذا الايراد اوضح من ان يبيّن . . . ) بىاساس بودن ايراد مذكور واضح و روشنتر از آنست كه نياز ببيان داشته باشد . اوّلا در بحث اجماع منقول باثبات رسيد كه ادله حجيّت خبر واحد من جمله مفهوم آيه نباء هرگز شامل اجماع منقول نمىشود بنابراين ادعاى سيد مرتضى مبنى بر اينكه اجماع بر عدم حجيّت خبر واحد ثابت است داخل در تحت مفهوم آيه نباء نخواهد بود . ثانيا ادعاى سيد مرتضى مبنى بر ثبوت اجماع بر عدم حجيّت خبر واحد ، معارض با نقل و خبر دادن شيخ است كه او ادعاى اجماع بر حجيّت خبر واحد نموده است ( تعارضا تساقطا ) . با صرفنظر از هر دو جواب مذكور مىگوييم خبر و نقل سيد مرتضى از چند جهت نمىتواند داخل در مفهوم آيه نباء باشد :
جهت اوّل : ( امّا اوّلا فلان دخوله . . . ) از دخول خبر سيد مرتضى در مفهوم آيه نباء خروج آن لازم مىشود چه آنكه خبر سيد بهنوبه خود خبر عادل است اگر داخل در مفهوم باشد ، معنايش اين مىشود كه همه خبرهاى عادل ، لا حجّت است و من جمله از خبرهاى عادل خود خبر سيّد است و خود خبر سيّد ايضا لا
أوضح الشروح في فرائد الأصول ( شرح فارسى بر رسائل شيخ انصارى ) ( فارسى ) — صفحة 317
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص٣١٧