على الوجهين فى كون المقام من استصحاب حكم المخصّص . . . يعنى در مسئله مورد بحث دو وجه قابل تصور است 1 - تمسك به آيه
( نِساؤُكُمْ حَرْثٌ
لَكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ . . .
زنهاى شما كشتزار شماست و هر زمانى بخواهيد مىتوانيد بذرپاشى نمائيد و عمليات مخصوصى را انجام دهيد .
كه ظاهر عموم و شمول آيه زمانى بعد از قطع دم و قبل از غسل كردن را شامل مىشود . و جواز جماع پيش از غسل حيض ثابت خواهد شد . و تنها ايّام حيض از تحت عام مزبور خارج است كه جماع جائز نمىباشد ( ناگفته نماند كه بعضيها « انّى » را ظرف مكانى گرفتهاند و از آيه استفاده نمودهاند كه جماع با زوجه از هر طريقى جائز است من القبل و الدبر و فى حال القيام و القعود و غير ذلك كه يكى از معجزات قرآن اين است كه شرح و تفصيل كتاب قطور و پرورق زهر الرّبيع را در يك جمله كوتاه ( انى شئتم ) بيان فرموده است . وجه دوم اين است كه عام مخصّص بفتح را استصحاب نمائيم يعنى آيه مذكور در ايام حيض تخصيص خورده و حرمت جماع در ايام حيض ثابت شده است و بعد از قطع خون حيض و قبل از غسل حيض شك داريم كه جماع جائز است يا خير ؟
عام مخصّص و تخصيص خورده شده ( كه همان حرمت جماع باشد ) را استصحاب مىكنيم و حرمت جماع در دوران قبل از غسل و بعد از قطع دم ، ثابت خواهد شد .
الثالث انّ وقوع التحريف فى القرآن . . . ج ص 66 س 12 ق ص 40 س 13 .
پيش از بيان مقصود و منظور شيخ اعظم در تنبيه سوم لازم است در مورد مسئله تحريف به نكاتى توجه شود .
1 - منظور از تحريف قرآن در محل بحث اين است كه چيزى بر كلام خداوند در قرآن زياد و اضافه شده باشد و يا چيزى ( حرفى كلمهاى كلامى ) از قرآن كم شده باشد .
2 - تحريف به معناى اضافه شدن چيزى بر كلام خداوند در قرآن ، نه تنها واقع نشده است كه حتى احتمال دادن آن جائز نمىباشد چه آنكه عدهاى از