و همچنين آيات ديگرى كه از حد حساب و شمارش بيرون مىباشند . و حتى در مورد بعضى از عبادات ايضا آيات فراوانى است كه مطلقات و عمومات و ظواهر آنها بدون اتكاء بر روايات مورد عمل واقع مىشوند مانند آيه ( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ . . . ) مشركان ناپاكند . س توبه 28 . و آيه وضوء ( فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ . . . ) صورت و دستها را تا آرنج بشوئيد . س مائده 6 . و آيه غسل ( حَتَّى تَغْتَسِلُوا . . . ) تا غسل كنيد . س نساء آيه 43 . كوتاهسخن اطلاقات و عمومات آيات مذكور گرچه فى الجملة در مورد آنها اخبار و روايات وارد شده است و لكن آنچنان نيست كه در مورد هر مسئله فرعى در معاملات و بعضى از عبادات حتما به آيهاى تمسك شود كه در مورد آن آيه خبر سالم در كتاب كافى و غيره ، وارد شده باشد . الثانى انه اذا اختلف القراءة فى الكتاب . . . ج ص 65 س آخر ق ص 40 س 4 . قبل از بررسى و توضيح اصل مطلب توجه به چند نكته لازم به نظر مىرسد : 1 - آيا قرائتهاى قراء سبع ( قاريانى كه هفت نفر بودهاند ) متواتر مىباشد يا خير ؟ ( 1 ) ابن عامر دمشقى ( 2 ) ابن كثير ( 3 ) عاصم ( 4 ) نافع مدنى ( 5 ) ابو عمرو بصرى ( 6 ) كسائى ( 7 ) حمزه كوفى . و از طرف ديگر باتفاق شيعه و سنّى قرآنيّت بدون تواتر ثابت نمىشود . و معناى تواتر قرائتها اين است كه تعداد هر طبقه از روايات قرائتها بايد به حدّى باشد كه عادة توطئه بر كذب استحاله دارد . مشهور و معروف از علماء شيعه قائل بتواتر هستند و عدّه از محقّقين علماء شيعه قائل بعدم تواتر مىباشند . 2 - اختلاف قرائت اقسامى دارد گاهى اختلاف قرائت باعث اختلاف مؤدى و معنا مىشود مانند قرائت يطهرن و يطّهّرن كه بحثش خواهد آمد و در بعضى موارد اختلاف قرائت باعث اختلاف در مؤدى و معنا نمىشود يعنى مغير
أوضح الشروح في فرائد الأصول ( شرح فارسى بر رسائل شيخ انصارى ) ( فارسى )ج ٢ — صفحة 120
مساهمون: الشيخ الأنصاري
ص١٢٠