و همچنين آيات ديگرى كه از حد حساب و شمارش بيرون مىباشند .
و حتى در مورد بعضى از عبادات ايضا آيات فراوانى است كه مطلقات و عمومات و ظواهر آنها بدون اتكاء بر روايات مورد عمل واقع مىشوند مانند آيه
( إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ . . . )
مشركان ناپاكند .
س توبه 28 .
و آيه وضوء
( فَاغْسِلُوا وُجُوهَكُمْ . . . )
صورت و دستها را تا آرنج بشوئيد .
س مائده 6 .
و آيه غسل
( حَتَّى تَغْتَسِلُوا . . . )
تا غسل كنيد . س نساء آيه 43 .
كوتاهسخن اطلاقات و عمومات آيات مذكور گرچه فى الجملة در مورد آنها اخبار و روايات وارد شده است و لكن آنچنان نيست كه در مورد هر مسئله فرعى در معاملات و بعضى از عبادات حتما به آيهاى تمسك شود كه در مورد آن آيه خبر سالم در كتاب كافى و غيره ، وارد شده باشد .
الثانى انه اذا اختلف القراءة فى الكتاب . . . ج ص 65 س آخر ق ص 40 س 4 .
قبل از بررسى و توضيح اصل مطلب توجه به چند نكته لازم به نظر مىرسد :
1 - آيا قرائتهاى قراء سبع ( قاريانى كه هفت نفر بودهاند ) متواتر مىباشد يا خير ؟ ( 1 ) ابن عامر دمشقى ( 2 ) ابن كثير ( 3 ) عاصم ( 4 ) نافع مدنى ( 5 ) ابو عمرو بصرى ( 6 ) كسائى ( 7 ) حمزه كوفى . و از طرف ديگر باتفاق شيعه و سنّى قرآنيّت بدون تواتر ثابت نمىشود . و معناى تواتر قرائتها اين است كه تعداد هر طبقه از روايات قرائتها بايد به حدّى باشد كه عادة توطئه بر كذب استحاله دارد . مشهور و معروف از علماء شيعه قائل بتواتر هستند و عدّه از محقّقين علماء شيعه قائل بعدم تواتر مىباشند .
2 - اختلاف قرائت اقسامى دارد گاهى اختلاف قرائت باعث اختلاف مؤدى و معنا مىشود مانند قرائت يطهرن و يطّهّرن كه بحثش خواهد آمد و در بعضى موارد اختلاف قرائت باعث اختلاف در مؤدى و معنا نمىشود يعنى مغير