تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول فقه نوين ( فارسى ) — صفحة 94

مساهمون:

ص٩٤
3 ) در اينجا دلالت تصديقى سومى وجود دارد و آن اين است كه آنچه دريافت‌كنندهء دلالت ، دريافت كرده ، واقعاً مقصود به‌كارگيرنده بوده است . بنابر اين ، دلالت تصديقى بر سه قسم است ؛ زيرا سه نوع دلالت تصديقى در كلام هر گوينده‌اى مىتواند وجود داشته باشد : 1 ) دلالت تصديقى نخستين : دلالت كلام است بر ارادهء به‌كارگيرى لفظ مخصوص ( يا به طور كلى دلالت‌گر مخصوص ) در معناى مخصوص ؛ 2 ) دلالت تصديقى دوم : دلالت كلام است بر ارادهء تفهيم معناى لفظ به شنونده ؛ 3 ) دلالت تصديقى سوم : دلالت كلام است بر جدىبودن ارادهء تفهيم معناى لفظ به شنونده ؛ يعنى : آنچه را گوينده به شنونده تفهيم كرده است ، واقعاً مىخواسته و مقصود او بوده است . بنابر آنچه توضيح داديم ، پنج نوع دلالت به‌دست آمد : 1 ) دلالت تصوّرى نخستين ؛ 2 ) دلالت تصوّرى دوم ؛ 3 ) دلالت تصديقى نخستين ؛ 4 ) دلالت تصديقى دوم ؛ 5 ) دلالت تصديقى سوم ؛ در آينده ، در رابطه با اقسام پنج‌گانهء فوق‌الذكر دلالت ، توضيحات بيشترى خواهيم داد ؛ لكن فعلًا به‌همين اندازه اكتفا مىكنيم . * دلالت مطابقى و التزامى : از آنجا كه مدلول - چه مدلول‌تصوّرى و چه مدلول‌تصديقى - احياناً ، لوازمى به‌همراه دارد ( يعنى : اشيايى وجود دارند كه در عرصهء دلالت با آنها همراه و از آنها انفكاك ناپذيرند ) لذا دلالت ، از اين لحاظ ، تقسيم‌بندى سومى پيدا مىكند : 1 ) دلالت‌مطابقى ؛ 2 ) دلالت‌التزامى .