كه :
نيم روزت در اين بهشت بگذاشتم و حجب فرو گذاشتم ، به غير من مشغول گشتى و از شجره بخوردى ! اگر خود يك روزت تمام بگذارم يكبارگى ما را فراموش كنى و ما را ياد نارى ! .
اى آدم ، از بهشت بيرون ! و اى حوا ، از وى جدا شو ! اى تاج ، از سر آدم برخيز ! اى حوله ، از تن حوا دور شو اى حوران بهشت ، آدم را بر دف دو رويه بزنيد ! .
* * *
ارسطو -
ارسطو ( ارسطاليس ) در سال 384 پيش از ميلاد در مقدونيه متولد گرديد .
پدرش طبيب مخصوص پدر فيليپ مقدونى بود ، ارسطو از سن 18 تا 40 سالگى نزد افلاطون شاگردى كرد و از شاگردان برجستهى افلاطون بشمار ميرفت ، پس از مرگ استاد بدعوت فيليپ پادشاه مقدونيه بتعليم و تربيت اسكندر پسر وى پرداخت و بعد از آنكه اسكندر بتخت نشست بآتن آمد و در مركز لوكايون كه نزديك شهر آتن بود و گردشگاه عمومى بشمار ميرفت بتدريس و تهذيب اخلاق جوانان مشغول شد ، و چون ضمن گردش تدريس ميكرد از اين رو حكمت وى را مشاء و پيروان او را مشائى گويند . « 1 »
پس از آنكه اسكندر فوت كرد و آتنىها عليه مقدونيان علم طغيان بر افراشتند ، ارسطو ناچار از آتن فرار كرد و در سال بعد يعنى 320 پيش از ميلاد در گذشت .
* * *
افلاطون -
افلاطون در سال 427 پيش از ميلاد متولد شد . در سن 18 سالگى بمكتب سقراط داخل گرديد و ده سال متوالى به تحصيل حكمت و استماع مناظرات استاد ، اشتغال ورزيد . پس از مرگ سقراط چون ثروت بسيار داشت به مسافرت پرداخت و ضمن سفرهائيكه بمصر و سيراكوز و ساير كشورها كرد معلوماتى كسب نمود و آن را با آنچه
هامش
( 1 ) - حكمت مشاء يا فلسفهى ارسطو را در قسمت اصطلاحات علمى و فلسفى شرح خواهم داد .