احترام به حقّ ما نمود ، سفارش به جنگ با ما مىكرد ، زيادتر از آنچه با ما انجام دادند ، نمىتوانستند بيشتر انجام دهند ،
إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
از مصيبت ما كه چقدر بزرگ ، دردناك ، سوزاننده ، پر رنج ، ناگوار ، تلخ و جانسوز بود ، همه اين مصائب و ناگواريها را به حساب خدا مىگذاريم ، كه او شكست ناپذير و صاحب انتقام است .
قبول عذر خواهى صوحان بن صعصعه
در اين هنگام صوحان بن صعصعة بن صوحان كه از ناحيهء پاهايش فلج بود به عذرخواهى پرداخت و گفت : « من از ناحيهء پاهايم زمينگير هستم كه نتوانستم شما را يارى كنم . » امام سجّاد عليه السلام عذر او را پذيرفت ، و از حسن ظنّ او سپاسگزارى نمود ، و از او تشكّر كرد و براى پدرش از درگاه خدا طلب رحمت نمود .
زبان حال خانههاى مدينه ، در سوگ حسين عليه السّلام و عزيزانش
مؤلّف اين كتاب گويد : سپس امام سجّاد عليه السّلام و همراهان به مدينه وارد شدند ، امام سجّاد عليه السّلام به خانههاى خويشان مردان خود نگاه كرد ، ديد آن خانهها با زبان حال خود ناله و ندبه مىكنند و براى گم شدن حاميان و رادمردان خود اشك مىريزند ، و همچون زنان فرزند مرده و داغدار ، ضجّه مىزنند ، و از امام سجّاد عليه السّلام مىپرسند از صاحبان و سروران ما چه خبر ، و اندوه عميق و آه جانگاه آن حضرت را به جوش و خروش درمىآورند .
خانهء امام حسين عليه السّلام نالهء جانسوز واثكلا بلند كرده و به زبان حال مىگويد : اى مردم ! مرا در نوحه سرايى و سوگوارى يارى كنيد و در