كه از نظر عقول آنقدر دور است كه مقام ارجمندش از آسمانهاى بلند فراتر است ، و او به مخلوقاتش به قدرى نزديك است كه آهستهترين صدا را مىشنود ، او را سپاس مىگوييم در برابر كارهاى بزرگش ، و در برابر حوادث ناگوار روزگار ، و درد ناراحتيها ، و سوزش زخم زبانها ، و عظمت سوگها و مصائب بزرگ سوزانندهء پر اندوه و سخت .
اى مردم ! همانا خداوند كه حمد و سپاس از آن او است ، ما را به مصيبتهاى عظيم و شكاف بزرگى در اسلام آزمود ، حضرت ابا عبد اللَّه الحسين عليه السّلام و بستگانش كشته شدند ، و بانوان و دخترانش اسير گشتند ، و سر بريدهاش را بر نوك نيزه در شهرها گرداندند ، مصيبتى بىمانند رخ داد .
اى مردم ! كدام از مردان شما پس از قتل حسين عليه السّلام مىتوانند شاد باشند ؟ يا كدام قلبى به خاطر سوگوارى حسين عليه السّلام غمگين نگردد ؟
يا كدام چشمى از شما است كه اشكش را نگهدارد و بتواند از ريزش آن جلوگيرى نمايد . همانا هفت آسمان استوار براى قتل حسين عليه السّلام گريستند ، و هفت دريا با امواجش ، و آسمانها با اركانش ، و زمين با اعماقش و درختان با شاخههايشان ، و ماهيان در اعماق درياها ، و فرشتگان مقرّب و همهء اهل آسمانها گريستند .
اى مردم ! كدام قلبى است كه براى كشته شدن حسين عليه السّلام شكافته نشود ؟ يا كدام دل و روانى است كه براى او ناله نكند ؟ يا كدام گوشى كه اين شكافى را كه در اسلام پديدار شد بشنود و كر نشود .
اى مردم ! ما صبح كرديم در حالى كه از شهرها مطرود و اخراج و دربدرشدهايم ، گويى از فرزندان ترك و كابل هستيم ، بىآنكه جرمى را مرتكب شده باشيم ، يا كار ناپسندى را انجام داده باشيم ، يا تغييرى را در اسلام به وجود آورده باشيم ، وقوع چنين وضعى را در ميان پدران و اجداد خود نشنيدهايم ، اين حوادث بىسابقه جز حوادث تازه و نو ظهور نيست .
سوگند به خدا اگر پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و سلم به جاى سفارشاتى كه در
اللهوف على قتلى الطفوف (غم نامه كربلا) (فارسى) — صفحة 220
مساهمون: محمدى اشتهاردى
ص٢٢٠